Odmowa odszkodowania: jak odpowiedzieć ubezpieczycielowi

Ostatnia aktualizacja treści: 15 września 2026 r.

Odmowa wypłaty odszkodowania nie kończy sprawy. Ubezpieczyciel strony przeciwnej jest stroną w sporze, a nie bezstronnym rozjemcą, i jego pierwsze stanowisko bywa negocjacyjne. W praktyce znaczna część odmów opiera się na przedwczesnej ocenie, brakującym dokumencie albo na błędnym założeniu co do przebiegu zdarzenia. Ten artykuł wyjaśnia najczęstsze powody odmowy, sposób reakcji krok po kroku, dostępne drogi odwoławcze i obowiązujące terminy.

Spis treści

1. W skrócie
2. Kto właściwie podejmuje decyzję
3. Co dokładnie odrzucił ubezpieczyciel?
4. Najczęstsze powody odmowy
5. Krok pierwszy: przeczytaj uzasadnienie dosłownie
6. Krok drugi: uzupełnij materiał dowodowy
7. Krok trzeci: zakwestionuj stanowisko na piśmie
8. Ekspertyza medyczna przy sporze o skutki
9. Rola własnego ubezpieczenia ochrony prawnej
10. Kifid, mediacja czy sąd?
11. Kifid i inne drogi rozwiązania sporu
12. Drogi odwoławcze poza sądem
13. Odmowa przy błędzie medycznym
14. Kiedy do sądu
15. Terminy zależne od rodzaju roszczenia
16. Małoletni i późne ujawnienie szkody
17. Wzór odpowiedzi na odmowę
18. Częściowa odmowa i zaliczki
19. Gdy sprawca jest nieznany lub nieubezpieczony
20. Przykład z praktyki
21. Czego nie robić
22. Ile trwa i czego się spodziewać
23. Gdzie sprawdzić informacje
24. Najczęstsze pytania
25. Podsumowanie

W skrócie

• Odmowa ubezpieczyciela jest stanowiskiem strony w sporze, a nie rozstrzygnięciem sprawy.
• Ustal najpierw, co dokładnie odrzucono: zasadę odpowiedzialności, związek przyczynowy czy wysokość kwoty.
• Możesz żądać wskazania podstawy faktycznej decyzji i dokumentów, na których ją oparto; nie jest to jednak prawo do całych wewnętrznych akt ubezpieczyciela.
• Poza sądem dostępne są procedura skargowa u ubezpieczyciela, mediacja, wspólna ekspertyza i deelgeschil; Kifid bywa dostępny także poza własną polisą — sprawdź regulamin.
• Bieg przedawnienia przerywa pisemne wezwanie; po nim rozpoczyna się nowy termin.

Kto właściwie podejmuje decyzję

Roszczenie zgłasza się zwykle do ubezpieczyciela osoby odpowiedzialnej. Sprawę prowadzi tam likwidator szkód osobowych, który ocenia odpowiedzialność, związek przyczynowy i wysokość szkody.

Ubezpieczyciel działa w interesie swojego klienta i własnym. Nie ma obowiązku doradzać ci, jakie roszczenia przysługują, ani wskazywać pominiętych pozycji szkody. To rozróżnienie tłumaczy wiele odmów: nie chodzi o złą wolę, lecz o odmienny interes.

Obowiązują go jednak reguły postępowania przyjęte w branży dla spraw o szkody osobowe. Wymagają one między innymi zajęcia stanowiska w rozsądnym terminie, rzeczowego uzasadnienia i informowania o postępach; naruszenie tych reguł jest samodzielnym argumentem w sporze.

Co dokładnie odrzucił ubezpieczyciel?

Odmowa prawie nigdy nie dotyczy „całej sprawy”. Dotyczy jednego z trzech elementów, a od tego zależy, jaki dowód uzupełnić.

Przy częściowej odmowie zażądaj wypłaty bezspornej części jako zaliczki. Spór o jedną pozycję nie usprawiedliwia wstrzymania całości.

Najczęstsze powody odmowy

Odmowa wypłaty odszkodowania opiera się zwykle na jednym z pięciu argumentów. Pierwszy to kwestionowanie odpowiedzialności: ubezpieczyciel twierdzi, że jego klient nie zawinił albo że winę ponosisz ty. Bywa to stanowisko wstępne, formułowane zanim zapoznano się z pełną dokumentacją.

Drugi to brak związku przyczynowego: uznaje się, że dolegliwości nie wynikają ze zdarzenia, lecz z wcześniejszego stanu zdrowia. Ten argument pojawia się szczególnie przy urazach bez widocznych zmian w badaniach obrazowych.

Trzeci to własne przyczynienie się: zarzut, że sam zwiększyłeś ryzyko lub rozmiar szkody, na przykład nie zapinając pasów albo zwlekając z leczeniem. Skutkiem jest zwykle nie odmowa, lecz obniżenie odszkodowania.

Czwarty to brak dowodów: niekompletna dokumentacja medyczna, brak zgłoszenia zdarzenia, brak świadków. Ten powód jest najłatwiejszy do usunięcia i najczęściej odwracalny.

Piąty to przedawnienie albo zbyt późne zgłoszenie. Warto sprawdzić, czy termin faktycznie upłynął, ponieważ jego bieg bywa liczony inaczej, niż zakłada ubezpieczyciel.

Krok pierwszy: przeczytaj uzasadnienie dosłownie

Reakcja na odmowę wypłaty odszkodowania zaczyna się od dokładnego zrozumienia decyzji. Zacznij od ustalenia, co dokładnie zostało odrzucone. Odmowa co do zasady odpowiedzialności to zupełnie inna sytuacja niż odmowa jednej pozycji szkody albo zakwestionowanie wysokości kwoty.

Sprawdź też, na jakich dokumentach oparto decyzję. Ubezpieczyciel powinien wskazać podstawę faktyczną swojego stanowiska, a przy ocenie medycznej możesz zapytać o wnioski, na których się oparto. Nie oznacza to prawa do całego wewnętrznego dossier ani do wszystkich notatek pracowników; sporne bywa zwłaszcza to, co należy do korespondencji wewnętrznej.

Jeżeli uzasadnienie jest ogólnikowe, poproś pisemnie o jego uzupełnienie. Samo to żądanie prowadzi w wielu sprawach do zmiany stanowiska, ponieważ zmusza do skonkretyzowania zarzutu.

Krok drugi: uzupełnij materiał dowodowy

Przy sporze o odpowiedzialność liczą się: zgłoszenie zdarzenia, zeznania świadków, zdjęcia miejsca i pojazdów, zapisy z kamer, protokół policyjny oraz europejski formularz zgłoszenia szkody, jeśli został wypełniony.

Przy sporze o skutki zdrowotne podstawą jest dokumentacja medyczna: karta z izby przyjęć, skierowania, opisy badań, notatki lekarza rodzinnego i fizjoterapeuty. Sposób jej uzyskania opisujemy w artykule o dokumentacji medycznej.

Ważne są też dowody na przebieg dolegliwości w czasie: zwolnienia lekarskie, korespondencja z pracodawcą, rachunki za pomoc w domu. Wykazują one nie tylko istnienie urazu, lecz także jego wpływ na codzienne funkcjonowanie.

Krok trzeci: zakwestionuj stanowisko na piśmie

Odpowiedz rzeczowo i punkt po punkcie. Wskaż, z którym elementem uzasadnienia się nie zgadzasz, jakie dokumenty to potwierdzają i czego oczekujesz, wyznaczając konkretny termin.

Unikaj ogólnych stwierdzeń o niesprawiedliwości. Skuteczne pismo odnosi się do faktów i dokumentów, a nie do odczuć; to ono trafia później do akt sprawy.

Zachowaj całą korespondencję i wysyłaj wiadomości z potwierdzeniem. Przy sporze o terminy decyduje data doręczenia, a nie data sporządzenia pisma.

Ekspertyza medyczna przy sporze o skutki

Gdy strony różnią się co do związku między zdarzeniem a dolegliwościami, zwykle powołuje się niezależnego specjalistę. Przy wspólnej ekspertyzie strony uzgadniają specjalistę i pytania, więc nie musisz zgadzać się na eksperta wskazanego jednostronnie. Inaczej jest przy biegłym powoływanym przez sąd: możesz zgłosić uzasadnione zastrzeżenia, ale twój sprzeciw go nie blokuje.

Zapytaj przed badaniem o dostęp do projektu raportu, możliwość poprawienia błędnych faktów i o to, czy przysługuje ci blokkeringsrecht. Prawo zablokowania udostępnienia nie działa przy każdym rodzaju oceny, a skorzystanie z niego może mieć konsekwencje dowodowe.

Zasady sporządzania i oceny takich opinii opisujemy w artykule o opinii medycznej przy szkodzie na osobie.

Rola własnego ubezpieczenia ochrony prawnej

Wielu poszkodowanych ma ubezpieczenie ochrony prawnej, dołączone do polisy mieszkaniowej, komunikacyjnej albo do członkostwa w organizacji. Pokrywa ono koszty prowadzenia sporu, także przeciwko ubezpieczycielowi drugiej strony.

Masz przy tym ustawowe prawo do swobodnego wyboru pełnomocnika, gdy sprawa trafia do postępowania sądowego lub administracyjnego. Ubezpieczyciel ochrony prawnej nie może narzucić własnego prawnika.

Przy uznanej odpowiedzialności rozsądne koszty dochodzenia roszczenia bywają rozliczane z ubezpieczycielem strony odpowiedzialnej, więc znaczenie własnej polisy bywa ograniczone. Przy spornej odpowiedzialności jest odwrotnie: wtedy polisa ochrony prawnej może być realnym zabezpieczeniem. Sprawdź ją, zanim zrezygnujesz ze sporu z obawy przed kosztami.

Kifid, mediacja czy sąd?

Kifid i inne drogi rozwiązania sporu

Najpierw ustal podstawę roszczenia. Do Kifid może zwrócić się konsument w sporze dotyczącym własnej usługi finansowej, ale w określonych sytuacjach także osoba, która sama nie zawarła umowy. Regulamin dopuszcza m.in. skargę osoby mającej własne ustawowe prawo do odszkodowania od ubezpieczyciela. Przykładem jest roszczenie poszkodowanego wobec ubezpieczyciela komunikacyjnego na podstawie art. 6 WAM. Nie należy więc automatycznie wykluczać Kifid tylko dlatego, że chodzi o ubezpieczyciela sprawcy. Regulamin wyłącza jednak skargi wynikające z tzw. bezpośredniego powództwa na podstawie art. 7:954 BW.

Sprawdź regulamin, właściwość Kifid, uczestnictwo instytucji i termin. Zwykle trzeba wcześniej przejść wewnętrzną procedurę skargową. Nie zakładaj, że po wyborze wiążącego rozstrzygnięcia spór będzie można ponownie w całości rozpoznać w sądzie. Właściwą drogą może być także mediacja, wspólna ekspertyza, deelgeschil albo zwykłe postępowanie. Wybór zależy od kwestii spornej, zakresu potrzebnych dowodów i kosztów.

W praktyce oznacza to trzy rzeczy. Przy sporze z własnym ubezpieczycielem droga do Kifid jest najbardziej oczywista, po wyczerpaniu jego wewnętrznej procedury skargowej. Przy roszczeniu wobec ubezpieczyciela sprawcy nie zakładaj automatycznie, że Kifid odpada: regulamin dopuszcza skargę osoby mającej własne ustawowe prawo do odszkodowania od ubezpieczyciela, na przykład na podstawie art. 6 WAM. Wyłączone są natomiast skargi oparte na bezpośrednim powództwie z art. 7:954 BW.

Poza tym dostępne są: wewnętrzna skarga u ubezpieczyciela, mediacja, wspólna ekspertyza oraz deelgeschil, w którym sąd rozstrzyga jedną sporną kwestię. Deelgeschil bywa skuteczny, ale nie jest z definicji szybszy ani tańszy: sąd bada, czy rozstrzygnięcie tej kwestii może odblokować negocjacje, a samo zbudżetowanie kosztów nie jest tym samym co ich zasądzenie.

Drogi odwoławcze poza sądem

Wewnętrzna procedura skargowa ubezpieczyciela jest bezpłatna i szybka, a przy oczywistych błędach proceduralnych bywa skuteczna. Zawsze zacznij od niej: wiele instytucji wymaga jej wyczerpania, zanim przyjmie sprawę.

Odmowa przy błędzie medycznym

W sprawach medycznych odmowa wypłaty odszkodowania przychodzi zwykle od ubezpieczyciela szpitala lub gabinetu i opiera się na stwierdzeniu, że postępowanie było zgodne ze sztuką, a powikłanie mieściło się w normalnym ryzyku zabiegu.

Kluczowe jest wtedy rozróżnienie między błędem a powikłaniem oraz wykazanie, jak postąpiłby rozsądnie działający specjalista w tych samych okolicznościach. Opisujemy to w artykule o różnicy między błędem a powikłaniem.

Niezależnie od roszczenia finansowego możesz złożyć skargę w placówce lub do komisji dyscyplinarnej; obie drogi biegną równolegle i mogą dostarczyć ustaleń przydatnych w sprawie o odszkodowanie.

Kiedy do sądu

Droga sądowa ma sens, gdy spór dotyczy zasady odpowiedzialności albo gdy różnica w wycenie jest znaczna, a rozmowy utknęły. Sąd ocenia sprawę na nowo i nie jest związany stanowiskiem ubezpieczyciela.

Istnieje też szybsze postępowanie przeznaczone do rozstrzygania pojedynczych spornych kwestii w toku negocjacji, na przykład samego związku przyczynowego. Pozwala odblokować sprawę bez pełnego procesu.

Rozsądne koszty ustalenia odpowiedzialności i szkody mogą stanowić część odszkodowania (art. 6:96 BW), a przy postępowaniu sądowym koszty procesu rozlicza się według odrębnych reguł. Nie jest to więc gwarancja braku kosztów: zasady rozliczenia z kancelarią ustal na piśmie przed rozpoczęciem sprawy.

Terminy zależne od rodzaju roszczenia

Nie ma jednego terminu „wobec ubezpieczyciela”. Są trzy różne podstawy, każda z własnym startem.

• Wobec osoby odpowiedzialnej za uszkodzenie ciała lub śmierć: pięć lat od początku dnia następującego po dniu, w którym poznałeś zarówno szkodę, jak i osobę odpowiedzialną (art. 3:310 ust. 5 BW). W tym reżimie nie obowiązuje dodatkowa granica dwudziestu lat; dotyczy on zdarzeń od 1 lutego 2004 r. Dwudziestoletnia granica z art. 3:310 ust. 1 BW dotyczy pozostałych roszczeń odszkodowawczych.
• Wobec własnego ubezpieczyciela: zasadniczo trzy lata od początku dnia następującego po dniu, w którym dowiedziałeś się o wymagalności świadczenia (art. 7:942 BW). Znaczenie mają pisemne żądanie wypłaty oraz reakcja ubezpieczyciela; po jednoznacznej pisemnej odmowie obowiązują własne reguły dalszego biegu.
• Roszczenie bezpośrednie z WAM do ubezpieczyciela komunikacyjnego sprawcy: zasadniczo trzy lata liczone od samego zdarzenia. WAM przewiduje przy tym własne reguły dotyczące wzajemnego skutku przerwania biegu wobec ubezpieczonego i ubezpieczyciela oraz wpływu prowadzonych negocjacji.

Nie mieszaj tych reżimów. Reguła dotycząca negocjacji przy WAM nie działa automatycznie przy roszczeniu z własnej polisy, a reguła z art. 7:942 BW nie przenosi się na roszczenie wobec osoby odpowiedzialnej. Jeżeli odmowa jest niejednoznaczna — „na razie nie widzimy podstaw” — nie zakładaj, że termin ruszył od nowa: poproś o jednoznaczne stanowisko na piśmie i zabezpiecz roszczenie osobnym wezwaniem.

Małoletni i późne ujawnienie szkody

Jeżeli poszkodowany uzyskał potrzebną wiedzę jako małoletni, art. 3:310 ust. 5 BW wiąże pięcioletni termin z osiągnięciem pełnoletności. Przy szkodach ujawniających się z opóźnieniem decyduje moment, w którym faktycznie poznałeś szkodę i osobę odpowiedzialną, a nie sam dzień zdarzenia.

Wzór odpowiedzi na odmowę

Odpowiedz zawsze na piśmie i odnieś się do konkretnego zarzutu, a nie do odmowy w całości.

„Dotyczy: szkoda nr [numer], zdarzenie z dnia [data]. Otrzymałem Państwa pismo z dnia [data], w którym odmawiacie wypłaty, powołując się na [dokładny powód z pisma]. Nie zgadzam się z tym stanowiskiem i podtrzymuję roszczenie w całości. W załączeniu przesyłam: [1] dokumentację medyczną z dnia zdarzenia, [2] wyliczenie utraconego zarobku wraz z paskami wynagrodzeń, [3] oświadczenia świadków. Proszę o wskazanie, na jakich konkretnie dokumentach opiera się Państwa ocena, oraz o udostępnienie opinii lekarza doradcy. Proszę też o wypłatę bezspornej części jako zaliczki. Oczekuję merytorycznej odpowiedzi w terminie czterech tygodni. Niniejsze pismo stanowi zgłoszenie roszczenia przerywające bieg przedawnienia.”

Ostatnie zdanie ma znaczenie prawne: właśnie ono przerywa termin wobec własnego ubezpieczyciela. Wyślij pismo tak, żeby mieć dowód nadania.

Częściowa odmowa i zaliczki

Odmowa wypłaty odszkodowania dotyczy czasem tylko części roszczenia. Wtedy warto rozdzielić sprawę: przyjąć wypłatę w części bezspornej i prowadzić spór o resztę, wyraźnie zastrzegając, że przyjęcie nie oznacza rezygnacji z dalszych roszczeń.

Przy uznanej odpowiedzialności możesz żądać zaliczek na poczet ostatecznego rozliczenia. Służą pokryciu bieżących kosztów: leczenia, pomocy w domu, utraconych zarobków.

Uważaj na propozycje szybkiego zamknięcia sprawy jedną kwotą. Ugoda zwykle obejmuje zrzeczenie się dalszych roszczeń, także tych, które ujawnią się później; zasady opisujemy w artykule o zawarciu ugody.

Gdy sprawca jest nieznany lub nieubezpieczony

Odmowa wypłaty odszkodowania w takiej sytuacji ma inną podstawę niż zwykle. Przy zdarzeniu z udziałem nieznanego albo nieubezpieczonego pojazdu roszczenie kieruje się do funduszu gwarancyjnego. Obowiązują tam własne warunki, w tym wymóg zgłoszenia zdarzenia policji.

Odmowa funduszu opiera się często na braku takiego zgłoszenia albo na niewykazaniu, że sprawcy nie da się ustalić. Zasady opisujemy w artykule o funduszu gwarancyjnym.

Przykład z praktyki

Poszkodowany po najechaniu od tyłu otrzymał odmowę: ubezpieczyciel uznał, że przy tak niewielkim uszkodzeniu pojazdu uraz szyi nie mógł powstać, powołując się na opinię swojego lekarza doradcy.

W odpowiedzi przedstawiono dokumentację z izby przyjęć z dnia zdarzenia, opis fizjoterapii i zaświadczenie od lekarza rodzinnego o braku wcześniejszych dolegliwości, a następnie zażądano wspólnej ekspertyzy z uzgodnionymi pytaniami. Biegły potwierdził związek przyczynowy. Rozstrzygnęła chronologia dokumentów medycznych, a nie sama wielkość szkody w pojeździe.

Czego nie robić

Kilka reakcji na odmowę wypłaty odszkodowania pogarsza sytuację poszkodowanego. Nie akceptuj odmowy w milczeniu. Samo milczenie nie jest prawnie zgodą na stanowisko ubezpieczyciela, ale ma dwa realne skutki: bieg terminu przedawnienia toczy się dalej, a przy sporze twoja bierność bywa przedstawiana jako brak zainteresowania sprawą.

Nie podpisuj oświadczenia o zrzeczeniu się roszczeń w zamian za niewielką kwotę, dopóki stan zdrowia się nie ustabilizował. Skutki ujawniają się czasem po miesiącach.

Nie udostępniaj pełnej historii medycznej bez ograniczenia zakresu. Ubezpieczyciel ma prawo do informacji związanych ze zdarzeniem, a nie do całej dokumentacji z lat wcześniejszych.

Nie zwlekaj. Nawet przy trwających negocjacjach pilnuj terminów i przerywaj bieg przedawnienia pisemnym wezwaniem.

Ile trwa i czego się spodziewać

Reakcja na odmowę wypłaty odszkodowania i uzupełnienie dokumentacji zajmuje zwykle kilka tygodni. Postępowanie skargowe u ubezpieczyciela trwa około sześciu tygodni, a spór przed instytucją rozstrzygającą kilka miesięcy.

Przy ekspertyzie medycznej doliczyć trzeba czas oczekiwania na specjalistę, nierzadko kilka miesięcy. Warto w tym okresie żądać zaliczek, jeśli odpowiedzialność jest już uznana co do zasady.

Cierpliwość jest tu narzędziem: przedwczesna zgoda na niską kwotę zamyka sprawę definitywnie, a stan zdrowia bywa oceniany rzetelnie dopiero po ustabilizowaniu się dolegliwości.

Gdzie sprawdzić informacje

Informacje o postępowaniu ze skargami na ubezpieczycieli i o rozstrzyganiu sporów w usługach finansowych publikuje Kifid.

Najczęstsze pytania

Co zrobić po odmowie wypłaty odszkodowania?

Ustal, który element roszczenia odrzucono i na jakiej podstawie, poproś o pełne uzasadnienie i materiał dowodowy, uzupełnij dokumentację medyczną oraz dowody na przebieg zdarzenia i odpowiedz pisemnie punkt po punkcie z konkretnym terminem.

Jakie są najczęstsze powody odmowy?

Kwestionowanie odpowiedzialności, brak związku przyczynowego między zdarzeniem a dolegliwościami, zarzut własnego przyczynienia się, niekompletna dokumentacja oraz powołanie się na przedawnienie roszczenia.

Czy ubezpieczyciel musi uzasadnić odmowę?

Tak. Reguły postępowania w sprawach o szkody osobowe wymagają rzeczowego uzasadnienia, zajęcia stanowiska w rozsądnym terminie i informowania o postępach. Ogólnikowe uzasadnienie można zakwestionować pisemnie.

Gdzie złożyć skargę na ubezpieczyciela?

Najpierw w wewnętrznej procedurze skargowej ubezpieczyciela, a następnie w Kifid, instytucji rozstrzygającej spory w usługach finansowych. Postępowanie jest tanie, prowadzone na piśmie i dostępne dla konsumentów.

Ile mam czasu na dochodzenie roszczenia?

To zależy od tego, przeciwko komu kierujesz roszczenie — nie ma jednego terminu. Wobec osoby odpowiedzialnej jest to pięć lat od dnia, w którym dowiedziałeś się o szkodzie i o sprawcy, i najwyżej dwadzieścia lat od samego zdarzenia. Wobec własnego ubezpieczyciela — trzy lata od chwili, gdy dowiedziałeś się, że świadczenie stało się wymagalne. Przy roszczeniu bezpośrednim do ubezpieczyciela sprawcy z polisy komunikacyjnej — trzy lata liczone od samego zdarzenia. Szczegóły w sekcji o terminach.

Czy jako poszkodowany mogę zawsze zgłosić sprawę do Kifid?

Nie. Ta droga jest dla klienta wobec własnego ubezpieczyciela. Jeżeli dochodzisz odszkodowania od ubezpieczyciela sprawcy, nie łączy was umowa i droga ta co do zasady nie jest dostępna. Zostają: wewnętrzna skarga, wspólna ekspertyza, spór cząstkowy albo proces.

Czy każda sprawa przeciw ubezpieczycielowi ma ten sam termin?

Nie. Wobec osoby odpowiedzialnej to pięć lat od uzyskania wiedzy, wobec własnego ubezpieczyciela trzy lata od wymagalności, a przy roszczeniu bezpośrednim z polisy komunikacyjnej trzy lata od samego zdarzenia. Przy ubezpieczeniu odpowiedzialności cywilnej bieg terminu przerywają też negocjacje.

Powiązane artykuły

• Proces dochodzenia odszkodowania
• Opinia medyczna przy szkodzie na osobie
• Przedawnienie roszczenia o odszkodowanie
• Deelgeschil: spór z ubezpieczycielem

Podsumowanie

Odmowa wypłaty odszkodowania jest stanowiskiem strony, a nie rozstrzygnięciem sprawy. Ustal dokładnie, co odrzucono i na jakiej podstawie, uzupełnij dokumentację, odpowiedz pisemnie punkt po punkcie i pamiętaj o przerwaniu biegu przedawnienia. Poza sądem dostępne są procedura skargowa, instytucja rozstrzygająca spory finansowe i mediacja; przy sporze o zasadę odpowiedzialności pozostaje droga sądowa.

Otrzymałeś odmowę wypłaty odszkodowania? Skontaktuj się z nami, a ocenimy uzasadnienie i wskażemy, co można jeszcze zrobić. Przy uznanej odpowiedzialności rozsądne koszty dochodzenia roszczenia bywają rozliczane z ubezpieczycielem strony odpowiedzialnej; zasady ustalamy z Tobą na piśmie.

Uraz zdarzył się w pracy lub podczas pracy przez agencję? Osobno opisujemy, wypadek w pracy: kto pokrywa szkody.