Odszkodowanie po wypadku w pracy jest w Holandii regulowane w sposób wyjątkowo korzystny dla poszkodowanego, choć niewielu pracowników o tym wie. Punktem wyjścia nie jest pytanie, czy pracodawca zawinił, tylko czy zrobił wszystko, co konieczne, by wypadek się nie wydarzył. To odwrócenie perspektywy sprawia, że nawet zdarzenia wyglądające na własną nieuwagę kończą się wypłatą. W tym artykule wyjaśniamy, kto ponosi odpowiedzialność, jakie szkody można rozliczyć, jak wygląda cała procedura i jakie błędy w pierwszych tygodniach potrafią kosztować najwięcej.
Autor: mr. Onur Arslan, adwokat — prawo pracy (rejestr dziedzin prawa NOvA). Ostatnia aktualizacja treści: 15 września 2026 r. Artykuł opisuje stan prawny na ten dzień; przy sprawach indywidualnych sprawdź aktualne przepisy albo skontaktuj się z kancelarią.
Spis treści
- W skrócie
- Punkt wyjścia: bardzo szeroka odpowiedzialność pracodawcy
- Odpowiedzialność krok po kroku
- Trzy różne sprawy, których nie wolno mylić
- Nieuwaga pracownika zwykle nic nie zmienia
- Co obejmuje pojęcie wypadku przy pracy
- Kto odpowiada przy pracy przez agencję
- Jakie szkody można rozliczyć
- Wynagrodzenie w czasie choroby to nie odszkodowanie
- Jak wygląda procedura krok po kroku
- Rola ubezpieczyciela
- Dowody, które decydują o wyniku
- Wpływ na zasiłek i inne świadczenia
- Przykład ilustracyjny
- Terminy i przedawnienie
- Jak zabezpieczyć roszczenie przed przedawnieniem?
- Co, jeśli straciłeś pracę po wypadku
- Najczęstsze błędy poszkodowanych
- Ile kosztuje pomoc prawna
- Gdzie sprawdzić oficjalne informacje
- Kiedy skontaktować się z prawnikiem
- Najczęstsze pytania
- Podsumowanie
W skrócie
- Za wypadek przy pracy odpowiada pracodawca, chyba że wykaże, że spełnił wszystkie obowiązki bezpieczeństwa.
- Zwykła nieuwaga pracownika nie zwalnia firmy z odpowiedzialności; zwalnia tylko umyślność lub świadoma lekkomyślność.
- Przy pracy przez agencję roszczenie można zgłosić agencji i firmie, w której pracowałeś, ale odpowiedzialność każdej z nich ocenia się osobno.
- Odszkodowanie obejmuje utracony dochód, koszty leczenia, dojazdy, pomoc w domu, zadośćuczynienie i straty w przyszłości.
- Wynagrodzenie chorobowe od pracodawcy to co innego niż odszkodowanie; obie ścieżki biegną równolegle.
- Roszczenie przedawnia się zwykle po pięciu latach od dnia, w którym poznałeś szkodę i osobę odpowiedzialną.
Punkt wyjścia: bardzo szeroka odpowiedzialność pracodawcy
Pracodawca ma obowiązek zorganizować pracę i miejsce jej wykonywania tak, aby pracownik nie doznał szkody. Jego odpowiedzialność jest dlatego znacznie szersza niż w większości innych spraw odszkodowawczych — ale nadal wymaga oceny prawnej. Poniżej rozkładamy ją na trzy kroki.
Odpowiedzialność krok po kroku
Podstawą jest art. 7:658 holenderskiego kodeksu cywilnego. Odpowiedzialność jest szeroka, ale nie automatyczna — ocenia się ją w trzech krokach.
Krok 1. Czy szkoda powstała przy wykonywaniu pracy? To ty musisz wykazać dwie rzeczy: że doznałeś szkody i że stało się to w związku z wykonywaniem obowiązków. Nie musisz wykazywać winy pracodawcy ani wskazywać, co konkretnie zrobił źle.
Krok 2. Czy pracodawca dopełnił obowiązku bezpieczeństwa? Tu ciężar dowodu przechodzi na niego. Musi wykazać, że odpowiednio urządził i utrzymał miejsce pracy oraz narzędzia, podjął konieczne środki i wydał zrozumiałe instrukcje. Instrukcja wyłącznie po niderlandzku dla pracownika, który tego języka nie zna, zwykle tego warunku nie spełnia.
Krok 3. Czy zachodzi wyjątek? Pracodawca uwalnia się także wtedy, gdy wykaże, że szkoda w znacznej mierze wynika z twojego umyślnego działania albo świadomej lekkomyślności. To bardzo wysoki próg: zwykła nieuwaga, rutyna czy pośpiech go nie osiągają, bo prawo z góry zakłada, że przy powtarzalnej pracy uwaga słabnie.
Praktyczny wniosek: twoja pozycja jest mocna, ale nie każdy wypadek oznacza automatycznie odpowiedzialność pracodawcy — decyduje to, czy dopełnił konkretnych obowiązków.
Trzy różne sprawy, których nie wolno mylić
| Co | Do kogo | Co daje |
|---|---|---|
| Roszczenie o odszkodowanie | pracodawca i jego ubezpieczyciel | pokrycie szkody: utracony dochód, koszty, zadośćuczynienie |
| Wynagrodzenie chorobowe | pracodawca | część wynagrodzenia w czasie niezdolności; niezależne od winy |
| Zgłoszenie do inspekcji pracy | organ nadzoru | kontrola i ewentualna kara dla zakładu — żadnych pieniędzy dla ciebie |
Meldunek to nie to samo co pociągnięcie do odpowiedzialności. Pracodawca ma własny obowiązek: musi niezwłocznie zgłosić inspekcji wypadek, który spowodował śmierć, trwałe uszkodzenie ciała albo przyjęcie do szpitala. Osobno prowadzi rejestr wypadków, w którym odnotowuje także zdarzenia powodujące nieobecność dłuższą niż trzy dni robocze. Sprawdź, czy jedno i drugie zrobiono; brak zgłoszenia albo wpisu jest samodzielnym argumentem.
Nieuwaga pracownika zwykle nic nie zmienia
Warto to podkreślić osobno, bo poszkodowani najczęściej rezygnują właśnie z tego powodu: przekonania, że skoro „sami byli nieuważni”, nic im się nie należy. Prawo zakłada, że przy powtarzalnej pracy uwaga słabnie, i właśnie dlatego stawia pracodawcy tak wysokie wymagania.
Co obejmuje pojęcie wypadku przy pracy
Zakres jest szerszy, niż sugeruje nazwa. Obejmuje nie tylko zdarzenia w hali czy na budowie, ale też szereg sytuacji poza siedzibą firmy.
- Wypadki podczas wykonywania zadań u klienta albo na innym obiekcie.
- Zdarzenia w czasie przejazdów między miejscami pracy.
- Wypadki w transporcie organizowanym przez pracodawcę.
- Choroby zawodowe: schorzenia kręgosłupa, słuchu, dróg oddechowych, skóry.
- Szkody wynikające z długotrwałego przeciążenia albo kontaktu z substancjami.
- Zdarzenia podczas firmowych wyjazdów i szkoleń.
Poza tym zakresem pozostaje zwykle droga z domu do pracy, chyba że transport organizował pracodawca albo podróż była elementem obowiązków. Wypadki w podróży służbowej za granicą rządzą się dodatkowymi zasadami, które opisujemy w tekście o wypadku za granicą.
Kto odpowiada przy pracy przez agencję
Przy pracy przez agencję znaczenie mogą mieć obowiązki dwóch organizacji. Firma, w której faktycznie wykonujesz pracę, organizuje stanowisko i nadzoruje pracę, a odpowiedzialność wobec osób pracujących dla niej bez umowy o pracę wynika z art. 7:658 ust. 4 BW.
Agencja jako formalny pracodawca odpowiada między innymi za przekazanie informacji o zagrożeniach i za dobór odpowiedniego stanowiska. Roszczenie możesz zgłosić obu podmiotom, co ma znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy jeden z nich jest niewypłacalny albo trudno dostępny. Możliwość zgłoszenia obu nie oznacza jednak, że obaj odpowiadają w każdej sprawie: odpowiedzialność każdego ocenia się osobno, a tej samej szkody nie rozlicza się dwukrotnie. Szczegóły opisujemy w tekście o wypadku pracownika tymczasowego.
Jakie szkody można rozliczyć
Odszkodowanie po wypadku w pracy obejmuje w praktyce znacznie więcej niż utracone wynagrodzenie. Każdą pozycję warto wyliczać osobno i dokumentować od pierwszego dnia.
- Utrata dochodu, w tym dodatków zmianowych i regularnych nadgodzin.
- Różnica między wynagrodzeniem a świadczeniem w czasie niezdolności do pracy.
- Koszty leczenia, rehabilitacji, leków i sprzętu ortopedycznego.
- Dojazdy na wizyty i zabiegi, także prywatnym samochodem.
- Pomoc w domu i opieka świadczona przez bliskich.
- Przystosowanie mieszkania lub samochodu przy trwałych ograniczeniach.
- Zniszczone rzeczy osobiste: telefon, okulary, odzież, narzędzia.
- Zadośćuczynienie za ból, cierpienie i ograniczenia w życiu codziennym.
- Utrata zdolności zarobkowania w przyszłości i wpływ na emeryturę.
Największą wartość ma zwykle ostatnia pozycja, a jednocześnie jest najczęściej pomijana w szybkich ugodach. Jeżeli uraz ogranicza możliwość wykonywania dotychczasowego zawodu, różnica w dochodach liczona przez kolejne lata bywa wielokrotnie wyższa niż koszty leczenia.
Wynagrodzenie w czasie choroby to nie odszkodowanie
To rozróżnienie jest źródłem wielu nieporozumień. W czasie niezdolności do pracy pracodawca wypłaca wynagrodzenie chorobowe przez maksymalnie dwa lata, niezależnie od tego, kto ponosi winę za wypadek. To świadczenie z tytułu zatrudnienia, a nie naprawienie szkody.
Odszkodowanie dotyczy natomiast tej części szkody, której wynagrodzenie chorobowe nie pokrywa: brakujących procentów wypłaty, kosztów leczenia, pomocy w domu, zadośćuczynienia i strat długoterminowych. Te dwie ścieżki biegną równolegle i jedna nie wyklucza drugiej. Zasady wypłaty w czasie choroby opisujemy w tekście o wynagrodzeniu za chorobę.
Jak wygląda procedura krok po kroku
Sprawa o odszkodowanie ma dość powtarzalny przebieg i zwykle rozstrzyga się poza sądem.
- Zgłoszenie wypadku pracodawcy i agencji oraz wpis do rejestru wypadków.
- Wizyta u lekarza jeszcze tego samego dnia i zabezpieczenie dowodów.
- Pisemne zgłoszenie roszczenia i wskazanie podstawy odpowiedzialności.
- Przejęcie sprawy przez ubezpieczyciela pracodawcy.
- Ocena medyczna i ustalenie skutków urazu.
- Wyliczenie poszczególnych pozycji szkody, często z zaliczkami.
- Negocjacje i ugoda albo, przy sporze, droga sądowa.
Zaliczki są ważnym elementem. Nie musisz czekać z pieniędzmi do końca leczenia: przy ustalonej odpowiedzialności ubezpieczyciel zwykle wypłaca zaliczki na bieżące koszty. Prosić o nie trzeba jednak samodzielnie, bo rzadko proponowane są z własnej inicjatywy.
Rola ubezpieczyciela
Sprawę prowadzi zwykle ubezpieczyciel odpowiedzialności cywilnej pracodawcy. Jego rolą jest ocena roszczenia w interesie ubezpieczonego pracodawcy: może odpowiedzialność uznać, ale może też zgłosić umotywowany sprzeciw. Nie zakładaj więc z góry złej woli, ale też nie traktuj go jak swojego doradcy — jego interes nie jest tożsamy z twoim.
Pytania o wcześniejsze dolegliwości, hobby, wypadki sprzed lat czy sytuację rodzinną nie są uprzejmą pogawędką, tylko elementem badania sprawy. Nie podpisuj oświadczeń, których nie rozumiesz, nie zgadzaj się na nagrywanie rozmowy bez zastanowienia i nie akceptuj szybkiej wypłaty „na zamknięcie tematu”, zanim znane są trwałe skutki urazu. Co robić przy odmowie, opisujemy w tekście o odmowie wypłaty odszkodowania.
Dowody, które decydują o wyniku
Sprawy wygrywa się materiałem zebranym w pierwszych dniach, kiedy miejsce zdarzenia jeszcze nie zostało uprzątnięte, a świadkowie pracują w firmie.
- Wpis do rejestru wypadków i jego kopia.
- Zdjęcia miejsca, sprzętu, oświetlenia i zabezpieczeń.
- Relacje świadków na piśmie, z danymi kontaktowymi.
- Dokumentacja medyczna z datą zdarzenia.
- Wcześniejsze zgłoszenia zagrożenia, także przez innych pracowników.
- Ocena ryzyka zawodowego i dowód przeszkolenia w zrozumiałym języku.
- Raport inspekcji pracy, jeśli przeprowadzono kontrolę.
Szczególnie mocnym dowodem jest wcześniejsze zgłoszenie problemu, który później doprowadził do wypadku. Jeśli ktokolwiek zwracał uwagę na brakującą osłonę czy śliską posadzkę, sprawa staje się znacznie prostsza. O zabezpieczaniu materiału piszemy w tekście o zgłoszeniu wypadku w pracy.
Wpływ na zasiłek i inne świadczenia
Wypłata odszkodowania nie jest wynagrodzeniem, więc co do zasady nie odbiera prawa do świadczeń, ale niektóre elementy rozliczenia warto skoordynować. Jeżeli po dwóch latach niezdolności do pracy przechodzisz na świadczenie z tytułu ograniczonej zdolności zarobkowania, wysokość tego świadczenia wpływa na wyliczenie utraconego dochodu: odszkodowanie pokrywa różnicę, a nie całą kwotę.
Podobnie działa to przy zasiłku po zakończeniu zatrudnienia. Dlatego przy sprawach z trwałymi następstwami wyliczenie robi się zwykle w kilku etapach: najpierw okres wypłaty wynagrodzenia chorobowego, potem okres świadczenia, a na końcu prognoza dochodów na kolejne lata. Odszkodowanie po wypadku w pracy obejmuje wtedy każdą z tych faz osobno, a nie jedną zryczałtowaną kwotę.
Warto też sprawdzić, czy w firmie albo w układzie zbiorowym obowiązuje dodatkowe ubezpieczenie od następstw wypadków, na przykład polisa obejmująca pracowników w podróży służbowej. Takie ubezpieczenie działa niezależnie od odpowiedzialności pracodawcy i bywa dodatkowym źródłem wypłaty.
Przykład ilustracyjny
Pracownik firmy budowlanej spadł z niezabezpieczonego podestu przy pracach wykończeniowych. Doznał złamania nadgarstka i urazu barku, przez pół roku nie mógł pracować, a po powrocie nie był w stanie wykonywać części dotychczasowych zadań. Firma twierdziła, że pracownik sam wszedł na podest, choć nie miał takiego polecenia.
Zdjęcia zrobione tego samego dnia pokazały jednak brak barierek i brak punktu zaczepienia uprzęży, a dwóch kolegów potwierdziło, że taki sposób pracy był codzienną praktyką akceptowaną przez kierownika budowy. Ocena ryzyka zawodowego przewidywała zabezpieczenia, których nie zamontowano. Odpowiedzialność ustalono w kilka tygodni. Rozliczenie objęło utracony dochód wraz z dodatkami, koszty rehabilitacji, pomoc w domu przez cztery miesiące, zadośćuczynienie oraz wyrównanie z tytułu ograniczonej zdolności zarobkowania w przyszłości. Do czasu ugody wypłacano zaliczki.
Terminy i przedawnienie
Roszczenie o naprawienie szkody na osobie przedawnia się po pięciu latach od dnia, w którym dowiedziałeś się zarówno o szkodzie, jak i o osobie odpowiedzialnej (art. 3:310 ust. 5 kodeksu cywilnego, księga 3). W odróżnieniu od zwykłych roszczeń odszkodowawczych nie obowiązuje tu dodatkowy, absolutny termin dwudziestu lat liczony od zdarzenia. Jeżeli w chwili uzyskania tej wiedzy byłeś małoletni, pięć lat liczy się od uzyskania pełnoletności. Bieg terminu przerywa pisemne wezwanie; zachowaj kopię i dowód doręczenia.
Jak zabezpieczyć roszczenie przed przedawnieniem?
Przy roszczeniu o zapłatę odszkodowania pisemne wezwanie albo jednoznaczne zastrzeżenie prawa do świadczenia może przerwać bieg przedawnienia. Pismo powinno pozwalać ustalić, jakiego zdarzenia i roszczenia dotyczy. Zachowaj jego treść oraz dowód, że dotarło do właściwego adresata. Sam telefon, prośba o dokumentację czy skarga na jakość leczenia nie zawsze spełniają te warunki.
Sprawdź oddzielnie każdego dłużnika i każdą podstawę roszczenia. Wysłanie pisma wyłącznie do ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej nie w każdej sprawie chroni także roszczenie wobec pracodawcy lub placówki medycznej; znaczenie ma między innymi umocowanie ubezpieczyciela. WAM przewiduje własne reguły wzajemnego skutku stuiting wobec ubezpieczonego i ubezpieczyciela oraz reguły negocjacji. Ustal nową datę na podstawie właściwego przepisu i skutecznej czynności. Jedno przypomnienie po czterech latach nie zabezpiecza roszczeń z terminem trzyletnim.
Dla spraw pracowniczych ma to konkretny skutek: pismo wysłane wyłącznie do ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej pracodawcy nie zawsze chroni roszczenie wobec samego pracodawcy albo wobec firmy, w której wykonywałeś pracę. Przy dwóch możliwych adresatach wyślij dwa pisma.
Przy chorobach zawodowych moment rozpoznania bywa odległy od okresu narażenia, co komplikuje liczenie terminów. Uwaga na przepisy przejściowe: reguła z art. 3:310 ust. 5 BW dotyczy zdarzeń od 1 lutego 2004 r., a przy wcześniejszym narażeniu nadal może mieć znaczenie granica dwudziestoletnia i wypracowane w orzecznictwie wyjątki od niej. Mimo długich terminów zwlekanie kosztuje: nagrania z kamer bywają nadpisywane po kilku tygodniach, świadkowie zmieniają pracę, a stanowiska są przebudowywane.
Co, jeśli straciłeś pracę po wypadku
Zdarza się, że po dłuższej nieobecności pracodawca proponuje zakończenie umowy albo kończy współpracę, powołując się na inne powody. Zakończenie zatrudnienia nie wygasza roszczenia odszkodowawczego, ale bardzo utrudnia dostęp do dokumentów i świadków, dlatego warto zabezpieczyć materiał wcześniej.
Szczególnie ostrożnie należy podchodzić do porozumienia rozwiązującego umowę zawierającego klauzulę zrzeczenia się wszelkich roszczeń. Taki zapis potrafi objąć również roszczenie z tytułu wypadku, o którym w momencie podpisywania nikt nie rozmawiał. Przed podpisem sprawdź nasz przewodnik o porozumieniu rozwiązującym umowę o pracę.
Najczęstsze błędy poszkodowanych
Odszkodowanie po wypadku w pracy bywa tracone nie na etapie sporu prawnego, lecz w pierwszych dniach po zdarzeniu. Pierwszy błąd to niezgłoszenie zdarzenia, bo uraz wydawał się drobny. Bez wpisu w rejestrze trudno później wykazać związek z pracą, a wiele urazów ujawnia się dopiero po tygodniach. Drugi to brak wizyty u lekarza w dniu wypadku. Trzeci to podpisanie firmowego oświadczenia przypisującego winę pracownikowi, często w języku, którego się nie rozumie.
Czwarty błąd to przyjęcie szybkiej, niskiej wypłaty z klauzulą zamykającą sprawę. Piąty to samodzielne prowadzenie korespondencji z ubezpieczycielem bez wyliczenia całej szkody, przez co pomija się pozycje długoterminowe. Szósty to milczenie o wcześniejszych zgłoszeniach zagrożenia, które bywają najmocniejszym argumentem.
Ile kosztuje pomoc prawna
Koszty rozsądnej pomocy prawnej same stanowią element szkody i co do zasady odzyskuje się je od strony odpowiedzialnej. Przy uznanej odpowiedzialności nie płacisz więc za prowadzenie sprawy z własnej kieszeni. Nie jest to jednak gwarancja bezwarunkowa: jeżeli odpowiedzialność nie zostanie ustalona albo ubezpieczyciel zakwestionuje zasadność części kosztów, ta część nie zostaje zwrócona. Ustal na piśmie, co obejmuje twoja umowa z pełnomocnikiem.
Ma to znaczenie praktyczne: ubezpieczyciel dysponuje własnymi prawnikami i lekarzami, a poszkodowany bez wsparcia negocjuje z zawodowcami. Więcej o zakresie takiej pomocy piszemy w tekście o pomocy prawnej przy szkodzie osobowej.
Gdzie sprawdzić oficjalne informacje
Zasady bezpieczeństwa pracy, obowiązki pracodawcy i ocena ryzyka opisane są na portalu arboportaal.nl. Informacje o zgłaszaniu poważnych wypadków i o kontrolach publikuje nlarbeidsinspectie.nl. Warto też sprawdzić wewnętrzne procedury firmy oraz układ zbiorowy, bo bywają korzystniejsze niż ustawowe minimum.
Kiedy skontaktować się z prawnikiem
Przy drobnym otarciu bez następstw zwykle wystarczy zgłoszenie i wpis do rejestru. Kontakt z prawnikiem ma sens przy każdym urazie wymagającym leczenia lub nieobecności w pracy, przy sporze o przebieg zdarzenia, gdy firma i agencja wskazują na siebie nawzajem, gdy ubezpieczyciel kwestionuje odpowiedzialność albo proponuje szybką ugodę, a także wtedy, gdy po wypadku pojawia się temat zakończenia umowy.
Im wcześniej, tym lepiej, ponieważ najwięcej dowodów da się zabezpieczyć w pierwszych tygodniach. Jeżeli uległeś wypadkowi przy pracy, skontaktuj się z naszą kancelarią i opisz przebieg zdarzenia oraz obecne dolegliwości.
Przegląd spraw o odszkodowanie po wypadku znajdziesz na stronie odszkodowania w Holandii.
Najczęstsze pytania
Czy dostanę odszkodowanie, jeśli wypadek był moją winą?
Często tak. Zwykła nieuwaga to nie to samo co bewuste roekeloosheid: prawo zakłada, że w codziennej rutynie ludzie bywają nieostrożni, a organizacja pracy musi to uwzględniać. Pracodawca uwalnia się, gdy wykaże dopełnienie obowiązków bezpieczeństwa albo Twoje umyślne działanie lub świadomą lekkomyślność. Zdarzenie musi też mieścić się w zakresie ochrony tego obowiązku, więc automatycznej wypłaty nie ma.
Kto płaci, gdy pracuję przez agencję pracy tymczasowej?
Znaczenie mogą mieć obowiązki obu organizacji: firmy, w której faktycznie pracujesz (art. 7:658 ust. 4 BW), oraz agencji jako formalnego pracodawcy. Roszczenie możesz zgłosić obu, co pomaga, gdy jedna ze stron jest niewypłacalna, ale odpowiedzialność każdej ocenia się osobno i nie jest automatyczna. Tej samej szkody nie rozlicza się dwa razy.
Czy muszę czekać z pieniędzmi do końca sprawy?
Nie. Po uznaniu odpowiedzialności standardem są zaliczki na poczet przyszłego odszkodowania, pokrywające bieżące koszty leczenia i różnicę w dochodach. O zaliczki trzeba jednak wnioskować samodzielnie, ponieważ ubezpieczyciel rzadko proponuje je z własnej inicjatywy.
Co, jeśli pracodawca nie zgłosił wypadku?
Brak wpisu do rejestru wypadków nie zamyka drogi do odszkodowania, ale utrudnia dowodzenie. Zgłoś zdarzenie pisemnie samodzielnie, zachowaj potwierdzenie i idź do lekarza tego samego dnia. Przy poważnych wypadkach zaniechanie zgłoszenia inspekcji pracy jest naruszeniem obciążającym pracodawcę.
Ile mam czasu na zgłoszenie roszczenia?
Roszczenie wobec odpowiedzialnego za uszkodzenie ciała przedawnia się co do zasady po pięciu latach od dnia, w którym poznałeś szkodę i osobę odpowiedzialną (art. 3:310 ust. 5 BW); w tym reżimie nie ma dodatkowej granicy dwudziestu lat, a dotyczy on zdarzeń od 1 lutego 2004 r. Przy dawnym narażeniu sprawdź przepisy przejściowe. Mimo długich terminów warto działać od razu, bo nagrania z kamer bywają nadpisywane po kilku tygodniach.
Czy pomoc prawnika coś kosztuje?
Rozsądne koszty ustalenia odpowiedzialności i szkody mogą stanowić część odszkodowania na podstawie art. 6:96 BW, więc przy uznanej odpowiedzialności rachunek trafia zwykle do ubezpieczyciela strony odpowiedzialnej. Nie jest to gwarancja dla każdej sprawy: zasady rozliczenia ustalamy z Tobą na piśmie przed rozpoczęciem.
Powiązane artykuły
- Zgłoszenie wypadku w pracy
- BHP dla pracownika tymczasowego
- Proces dochodzenia odszkodowania krok po kroku
- Odszkodowanie dla ZZP po wypadku
- Uraz przez wadliwy produkt
Podsumowanie
Odszkodowanie po wypadku w pracy opiera się na bardzo szerokiej odpowiedzialności pracodawcy: to on musi wykazać, że spełnił wszystkie obowiązki bezpieczeństwa, a zwykła nieuwaga pracownika go nie zwalnia. Przy pracy przez agencję roszczenie można kierować zarówno do firmy, w której pracowałeś, jak i do agencji. Rozliczenie obejmuje utracony dochód, koszty leczenia, pomoc w domu, zadośćuczynienie i straty długoterminowe, a do czasu ugody można otrzymywać zaliczki. Zgłoś zdarzenie, idź do lekarza tego samego dnia, zabezpiecz zdjęcia i świadków i nie zamykaj sprawy, zanim znane są trwałe skutki urazu.
Nie masz pewności, co dalej? Przejdź do strony prawo pracy w Holandii i opisz swoją sytuację.
O autorze
Mr. Onur Arslan — adwokat w Rotterdamie, w zawodzie od 2009 roku, założyciel kancelarii Arslan Advocaten. W rejestrze dziedzin prawa Holenderskiej Izby Adwokackiej (NOvA) ma zarejestrowane prawo pracy oraz szkody osobowe; jest też ekspertem rejestru NIVRE (NIVRE-RE) w zakresie szkód osobowych. Odpowiada merytorycznie za treści z zakresu prawa pracy publikowane przez kancelarię i prowadzi sprawy o zwolnienia, porozumienia rozwiązujące, odprawy, zaległe wynagrodzenie i spory z pracodawcą — po polsku i niderlandzku.
