Doznałeś/-aś urazu? To ważne, abyś wiedział(a).
Roszczenie o odszkodowanie za szkodę spowodowaną uszczerbkiem na zdrowiu lub śmiercią przedawnia się zasadniczo po pięciu latach od dnia, w którym stałeś(-aś) się znany(-a) zarówno ze szkodą, jak i z osobą odpowiedzialną (art. 3:310 ust. 5 BW).
- Czy poszkodowany był małoletni w dniu, w którym stały się znane szkoda i osoba odpowiedzialna? Wtedy pięcioletni termin zaczyna biec dopiero od dnia po osiemnastych urodzinach. Dotyczy to roszczenia samego dziecka; odrębne roszczenie rodzica oraz bezpośrednie roszczenie do ubezpieczyciela pojazdu mechanicznego (trzy lata) mają własny początek biegu.
- Zachowaj wszystko: dokumentację medyczną, zdjęcia, formularz szkody i własne notatki. Dowody zwykle znikają szybciej, niż upływa termin przedawnienia.
- Bezpłatnie ocenimy, czy masz sprawę, i szczerze powiemy, jeśli jej nie ma.
Zadzwoń 070 450 0300Wyślij Swoje dokumenty
Pierwsza rozmowa jest bezpłatna i poufna. Sześć oddziałów w Holandii. Mówimy też po turecku, polsku i angielsku.
Gdy Twoje dziecko dozna urazu w szkole, podczas WF-u lub w kinderopvang (opieka nad dziećmi), najpierw chcesz wiedzieć, jak się czuje i co się stało. Potem pojawiają się pytania o koszty medyczne, dodatkową opiekę i odpowiedzialność. Szkoła czy placówka nie odpowiada automatycznie za każdy wypadek. Odszkodowanie może jednak wchodzić w grę, jeśli naruszono obowiązek należytej staranności, a w wyniku tego doszło do urazu.
Autor: Onur Arslan, adwokat w Arslan & Arslan Advocaten. Wpisany do rejestru dziedzin prawa Niderlandzkiej Izby Adwokackiej w zakresie prawa pracy i szkód osobowych. Ostatnia aktualizacja: 17 września 2026 r.
Ocena zależy m.in. od wieku dziecka, rodzaju aktywności, przewidywalnego zagrożenia i nadzoru. Czasem uczestniczy inny podmiot, np. zarządca urządzenia zabawowego lub rodzice innego dziecka. Poniżej przeczytasz, jakich informacji możesz zażądać i jak starannie przygotować ewentualne roszczenie z tytułu szkody osobowej.
W skrócie
- Szkoła lub kinderopvang nie jest automatycznie odpowiedzialna, gdy Twoje dziecko dozna urazu. Zwykle chodzi o niedociągnięcie w nadzorze, instrukcji lub bezpieczeństwie — ale nie zawsze: w przypadku wadliwego urządzenia zabawowego, niebezpiecznych schodów lub uszkodzonego sprzętu do WF-u obowiązuje odpowiedzialność na zasadzie ryzyka, bez konieczności przypisania winy.
- Co się liczy: czy nadzór był adekwatny do wieku i aktywności, czy sprzęt był bezpieczny i czy działano zgodnie z własnym protokołem.
- Zawsze poproś na piśmie o raport z incydentu, nazwiska obecnych opiekunów oraz politykę w zakresie nadzoru i bezpieczeństwa.
- Jeśli uraz spowodowało inne dziecko, odpowiedzialni mogą być jego rodzice; decydujący jest wiek tego dziecka.
- Przy rozliczeniu w imieniu Twojego dziecka obowiązują dodatkowe gwarancje; zob. szkoda osobowa u małoletnich.
Wypadek to nie zawsze zaniedbanie
Dzieci się ruszają, bawią i próbują nowych rzeczy. Nie da się wyeliminować każdego ryzyka. Od szkoły lub kinderopvang oczekuje się jednak podjęcia odpowiednich środków bezpieczeństwa. Co jest odpowiednie, zależy od okoliczności: przy maluchach potrzebny jest inny nadzór niż przy starszych uczniach wykonujących znaną aktywność.
Pytanie prawne jest więc konkretne. Czy zagrożenie było do przewidzenia? Czy instrukcje były zrozumiałe? Czy sprzęt był odpowiedni? Czy rozsądny nadzór mógł zapobiec wypadkowi? Sama konstatacja, że nauczyciel nie stał obok dziecka, nie wystarcza do ustalenia odpowiedzialności.
Odwrotnie, stwierdzenie, że wypadki po prostu się zdarzają, też nie jest pełną odpowiedzią. Gdy są wskazówki, że sytuacja była niebezpieczna, należy zbadać, jakie środki podjęto i czy były wystarczające. Rzeczowa rekonstrukcja jest ważniejsza niż szybkie wnioski o winie.
Który podmiot powinieneś/powinnaś wezwać do odpowiedzialności
Lokalizacja szkoły, organ prowadzący, organizacja opieki oraz zewnętrzny organizator aktywności nie zawsze są tym samym podmiotem prawnym. Zapytaj, kto był odpowiedzialny za daną aktywność i w jakiej organizacji zgłoszono incydent. Przy wycieczce szkolnej rolę mogą mieć różne strony, np. przewoźnik lub organizator atrakcji.
Nie musisz od razu w pełni ustalać prawnie, kto ostatecznie odpowiada, zanim poprosisz o informacje. Zgłoś wyraźnie incydent do zaangażowanej organizacji i poproś o dane właściwego podmiotu prawnego oraz ewentualnego ubezpieczyciela. Odpowiedzi zachowaj na piśmie.
Samo istnienie ubezpieczenia OC nie dowodzi, że przyjęto odpowiedzialność. Zbiorowe ubezpieczenie następstw nieszczęśliwych wypadków może też dawać inną, czasem niezależną od winy, ochronę. Zapytaj więc, o które ubezpieczenie chodzi i jakie są warunki. Wypłata z polisy a pełne odszkodowanie rzeczywiście poniesionej szkody to różne kwestie.
Wypadki podczas lekcji WF
Przy WF ocenia się m.in. adekwatność ćwiczenia, budowę lekcji, wyjaśnienia, asekurację i nadzór. Skok czy zadanie wspinaczkowe odpowiednie dla jednej grupy wiekowej może być zbyt trudne dla innej. Znaczenie mogą mieć też doświadczenie, szczególne ograniczenia oraz aranżacja sali.
Zapytaj, jakie ćwiczenie było wykonywane i jakie instrukcje podano wcześniej. Czy były materace, czy potrzebna była asekuracja i kto nadzorował? Zanotuj opis Twojego dziecka możliwie rzeczowo, bez sugerowania odpowiedzi. Inni uczniowie lub dorośli obecni na miejscu mogą mieć ważne informacje.
Nie każdy nieudany doskok oznacza, że nauczyciel WF zawinił. Odpowiedzialność może jednak wchodzić w grę, jeśli przewidywalne ryzyko nie zostało dostatecznie ograniczone. Niezależna ocena bierze pod uwagę całe okoliczności lekcji oraz związek między ewentualnym niedociągnięciem a urazem.
Urządzenia zabawowe i zagospodarowanie terenu
Uszkodzone urządzenie zabawowe, nieodpowiednie podłoże lub niebezpieczna aranżacja mogą rodzić inną podstawę odpowiedzialności niż niewystarczający nadzór. Istotne są m.in. zarządzanie, konserwacja, przeglądy i wcześniejsze zgłoszenia. To, kto odpowiada prawnie, zależy od sytuacji i właściwych przepisów.
Zrób zdjęcia urządzenia i otoczenia, jeśli to możliwe. Utrwal nie tylko uszkodzony element, ale też miejsce, wysokość potencjalnego upadku i podłoże, o ile jest widoczne. Zapytaj, czy po incydencie urządzenie wyłączono z użytku lub naprawiono oraz czy są dostępne dane z przeglądów.
To, że urządzenie miało ważny przegląd, nie wyklucza automatycznie odpowiedzialności. Liczy się też stan i sposób użycia w chwili wypadku. Z kolei późniejsza naprawa nie dowodzi sama w sobie, że urządzenie było wcześniej prawnie wadliwe. Dowody i kontekst należy oceniać łącznie.
Nadzór w żłobku i świetlicy (buitenschoolse opvang)
Przy opiece nad małymi dziećmi ważne są zależność i ograniczona ocena ryzyka. Organizacja powinna dostosować aktywności i nadzór. Przestrzeganie norm jakości może mieć znaczenie, ale roszczenie cywilne wymaga także zbadania konkretnego zdarzenia i związku przyczynowego.
Zapytaj, kto był obecny, gdzie znajdowało się dziecko i jak szybko zareagowano. Czy niebezpieczne pomieszczenie było dostępne albo czy dziecko mogło niezauważenie dostać się do nieodpowiedniego przedmiotu? Czy znane były wcześniej szczególne informacje o Twoim dziecku? Odróżniaj fakty od przypuszczeń.
Skarga lub zgłoszenie do organu nadzoru może mieć własny cel, np. kontrolę jakości. To postępowanie nie jest tym samym co cywilne dochodzenie odszkodowania. Jedno nie zastępuje automatycznie drugiego. Zachowuj porządek w korespondencji z obu ścieżek i pilnuj odrębnie ewentualnych terminów prawnych.
Kto odpowiada, gdy uraz spowodowało inne dziecko?
Wiek dziecka, które spowodowało szkodę, określa, kogo możesz wezwać do odpowiedzialności. Zestawienie poniżej opiera się na art. 6:169 BW i art. 6:164 BW.
| Wiek dziecka | Czy rodzice są odpowiedzialni? | Czy dziecko samo jest odpowiedzialne? | Co należy wykazać |
|---|---|---|---|
| Młodsze niż 14 | Tak — odpowiedzialność na zasadzie ryzyka (art. 6:169 ust. 1). Zarzut wobec rodziców nie jest konieczny | Nie. Art. 6:164 BW wyłącza przypisanie czynu poniżej czternastu lat | Że zachowanie zostałoby uznane za czyn niedozwolony, gdyby wiek nie stał temu na przeszkodzie |
| 14 lub 15 | Tak, chyba że rodzicom nie można zarzucić, że nie zapobiegli zachowaniu (art. 6:169 ust. 2) | Tak, także samo dziecko — na podstawie art. 6:162 BW. Rodzic i dziecko mogą być pozywani równolegle | Błąd dziecka; rodzice mogą się ekskulpować |
| 16 lub 17 | Nie, szczególna odpowiedzialność rodzicielska już nie obowiązuje | Tak, wyłącznie samo dziecko (art. 6:162 BW) | Czyn niedozwolony i przypisanie winy dziecku |
| Wszystkie wieki | Niezależnie od tego szkoła lub placówka mogą odpowiadać za niewystarczający nadzór (art. 6:162 BW) lub za błąd pracownika (art. 6:170 BW). To odrębna droga obok odpowiedzialności drugiej rodziny | Że odpowiedni nadzór mógł zapobiec zdarzeniu | |
Gdy uraz powoduje inne dziecko
Przy popchnięciu, zderzeniu czy innym zachowaniu dziecka wiek i okoliczności mają znaczenie prawne. W niderlandzkim prawie odpowiedzialności obowiązują szczególne reguły dla dzieci i ich rodziców lub opiekunów. Dziecko poniżej czternastu lat jest traktowane inaczej w razie własnego czynu niedozwolonego niż starszy małoletni.
W przypadku dzieci poniżej czternastu lat może wchodzić w grę odpowiedzialność rodziców lub opiekunów za zachowania, które można uznać za działanie. Dla czternasto- i piętnastolatków obowiązuje inna regulacja, obejmująca m.in. pytanie, czy rodzicom można zarzucić, że nie zapobiegli zachowaniu. Od szesnastego roku ta szczególna odpowiedzialność rodzicielska nie obowiązuje na tej samej podstawie.
To nie znaczy, że rodzice zawsze płacą, gdy ich dziecko jest zamieszane. Najpierw trzeba ocenić zachowanie i spełnienie właściwych przesłanek. Znaczenie mogą mieć też okoliczności zabawy. Niezależnie można badać, czy szkoła lub placówka zapewniła właściwy nadzór; różne możliwe podstawy należy starannie rozróżniać.
Jakie informacje zażądać na piśmie
Spokojny i ukierunkowany wniosek o informacje pomaga zrekonstruować incydent. Nie musisz jeszcze formułować wniosków prawnych; najpierw chodzi o fakty. Poproś o:
- Formularz rejestracji wypadku/incydentu — z datą, godziną, lokalizacją i rzeczowym opisem zdarzenia.
- Nazwiska i funkcje obecnych opiekunów — kto sprawował nadzór i nad iloma dziećmi.
- Politykę w zakresie nadzoru i bezpieczeństwa — oraz protokół obowiązujący dla tej aktywności.
- Instrukcję przekazaną wcześniej — ustnie lub pisemnie, i czy była adekwatna do wieku.
- Dane o konserwacji urządzenia lub sprzętu — dziennik przeglądów, raport z kontroli i wcześniejsze zgłoszenia lub skargi.
- Oświadczenia dorosłych świadków — o tym, co sami widzieli, a nie jakie wyciągają wnioski.
- Wniosek o zabezpieczenie nagrań z kamer — podaj miejsce, datę i przedział czasu możliwie precyzyjnie. Wniosek o zabezpieczenie to co innego niż prawo do kopii; bez takiego wniosku nagrania znikają zgodnie ze zwykłą polityką retencji.
- Ubezpieczyciela OC i numer polisy — aby zgłoszenie trafiło do właściwej strony.
Nie każdy dokument wewnętrzny musi zostać Tobie przekazany w całości: może mieć znaczenie prywatność innych dzieci. To nie znaczy, że organizacja nie może wyjaśnić przebiegu zdarzenia. Poproś o konkretne uzasadnienie odmowy i zachowaj swój wniosek z datą.
Dane medyczne i skutki dla Twojego dziecka
Zadbaj o właściwą ocenę medyczną urazu i zachowuj istotne informacje o leczeniu i rekonwalescencji. Pomyśl o złamaniu nadgarstka, uszkodzeniu zębów, urazie głowy czy bliznach. Każdy uraz ma własne następstwa. Roszczenie prawne musi odpowiadać sytuacji medycznej, a nie ogólnemu założeniu, że dzieci zawsze w pełni wracają do zdrowia.
Notuj skutki dla frekwencji szkolnej, snu, ruchu i codziennej pielęgnacji. Czy potrzebne jest dodatkowe wsparcie albo czasowo nie da się uprawiać sportu? Opisz zmianę względem stanu sprzed wypadku. Krótkie, rzeczowe zestawienie bywa bardziej użyteczne niż obszerny dziennik każdej drobnej sytuacji.
Przy utrzymujących się dolegliwościach ważna jest konsultacja z prowadzącymi. Szkoła może przekazać informacje o zmianach w funkcjonowaniu, ale nie stawia diagnozy medycznej. Oddzielaj te role. Połączenie danych medycznych i konkretnych obserwacji może jednak lepiej ukazać skutki.
Jaką szkodę możesz dochodzić dla dziecka
Przy odpowiedzialności można badać konieczne i rozsądne koszty powstałe wskutek wypadku. To mogą być niewyrównane gdzie indziej koszty leczenia, dojazdów i pomocy. Istotna może być też dodatkowa opieka lub asysta. Zachowuj faktury, rozliczenia ubezpieczeniowe i zestawienie dodatkowej pomocy.
Zadośćuczynienie dotyczy bólu, ograniczeń i innych niematerialnych następstw dla dziecka. To co innego niż koszty ponoszone przez rodziców. W dokumentacji rozdziel, kto ponosi jaką szkodę i na jakiej podstawie prawnej żąda się jej naprawienia. Rodzice nie mają automatycznie własnego roszczenia o zadośćuczynienie przy każdym urazie dziecka.
Przy ciężkim lub długotrwałym urazie znaczenie może mieć szkoda przyszła. To np. opóźnienie w nauce, trwała potrzeba opieki czy skutki dla przyszłej pracy. Takie pozycje wymagają starannego, adekwatnego do wieku uzasadnienia. Nieodpowiedzialne jest przyjmowanie bez badań konkretnych ścieżek kariery czy dożywotniej niezdolności jako pewnych.
Dodatkowa opieka rodziców i utracone dni pracy
Po wypadku rodzic może wziąć wolne na leczenie lub opiekę. Nie każda godzina nieobecności w pracy jest automatycznie wyrównywana według własnego wynagrodzenia. Ocena zależy od rodzaju kosztów lub opieki, konieczności i właściwej podstawy prawnej. Należy rozróżnić koszty asysty, opieki i utraconego dochodu.
Rejestruj, jakie dodatkowe czynności są potrzebne, jak długo trwają i dlaczego Twoje dziecko nie może ich wykonać samodzielnie. Ustal też, jaka opieka była normalnie potrzebna ze względu na wiek. Przy małym dziecku wiele pomocy jest zwyczajna; roszczenie dotyczy dodatkowych potrzeb spowodowanych urazem.
Gdy angażowana jest opieka profesjonalna lub świadczenie publiczne, trzeba ocenić zbieżność. Tych samych świadczeń nie można wykazywać podwójnie w różnych pozycjach szkody. Zestawienie według zadań i okresów pomaga ustalić, które koszty faktycznie pozostają po stronie rodziny.
Fikcyjny przykład wypadku podczas WF
Uczeń upada podczas ćwiczenia i łamie rękę. Rodzice proszą o przebieg lekcji, instrukcje i dostępne zabezpieczenie. Sam uraz nie przesądza jeszcze o odpowiedzialności szkoły. Przykład jest fikcyjny i nie zawiera oceny żadnej realnej szkoły.
Jeśli z badania wynika, że zabrakło koniecznego środka bezpieczeństwa i to spowodowało wypadek, można budować roszczenie. Rodzice gromadzą dane o leczeniu, dodatkowe koszty dojazdów i informacje o pomocy w domu. Na potrzeby zadośćuczynienia opisuje się ból, czas rekonwalescencji i ograniczenia dziecka.
Jeśli natomiast ćwiczenie było adekwatne i starannie nadzorowane, odpowiedzialność może nie wystąpić. Być może ochronę zapewni jeszcze ubezpieczenie NNW zgodnie z polisą. Przykład pokazuje, dlaczego trzeba badać zarówno kwestię bezpieczeństwa, jak i ubezpieczenia, bez utożsamiania ich.
Ugodowe zakończenie w imieniu małoletniego
Odszkodowanie za szkodę osobową dla dziecka trzeba starannie zabezpieczyć. Przy porozumieniu (ugodzie) mogą mieć zastosowanie zasady dotyczące reprezentacji i zgody kantonrechter (sędzia w wydziale kantonalnym do spraw cywilnych). Poproś wcześniej o ocenę, jakie czynności są do tego potrzebne. Sam podpis jednego z rodziców nie zawsze wystarcza.
Konto z BEM-clausule (BEM-rekening — zablokowany rachunek bankowy dla małoletniego) może służyć do ochrony środków dziecka. Taki rachunek nie przesądza jednak, czy kwota ugody jest merytorycznie wystarczająca. Najpierw szkoda musi być dobrze ustalona, łącznie z rozsądnymi oczekiwaniami co do przyszłości.
Nie zwlekaj ze zbieraniem informacji dlatego, że Twoje dziecko jest jeszcze małe. Dowody mogą zniknąć, a terminy prawne różnią się w zależności od roszczenia. Szczególna ochrona małoletnich nie jest powodem, by latami pozostawiać sprawę bez działania. Terminowa ocena może zabezpieczyć prawa i dowody.
Praktyczne przygotowanie rozmowy ze szkołą
Rozmowa ze szkołą lub kinderopvang ma zwykle dwa cele: zrozumieć, co się stało, i ustalić zasady bezpiecznego powrotu. Zachowaj te cele obok pytania o szkodę cywilną. Dziecko może potrzebować odpowiedniego wsparcia, gdy wciąż trwa badanie, czy organizacja odpowiada.
Wyślij wcześniej krótką listę pytań faktycznych. Kto był obecny, jaka aktywność była wykonywana i jaka pierwsza pomoc została udzielona? Zapytaj, jakie informacje zapisano na piśmie i czy zachowane zostaną istotne dokumenty. Unikaj oskarżeń zawierających wnioski, zanim przebieg zdarzeń będzie jasny.
Po rozmowie sporządź zwięzłe podsumowanie i daj organizacji możliwość skorygowania nieścisłości faktycznych. Zapisz też uzgodnienia dotyczące WF, transportu, leków czy dodatkowego nadzoru — w zakresie rzeczywiście potrzebnym i uzgodnionym z odpowiednimi specjalistami. Dzięki temu będzie jasne, co jest tymczasowe i kiedy nastąpi ponowna ocena.
Włącz dziecko w sposób dostosowany do wieku i obciążenia. Niech opowie własnymi słowami i unikaj wielokrotnego sugerowania odpowiedzi. Różnice w relacjach nie muszą oznaczać złej woli. Zaznacz, kto coś widział sam, a kto ma informację z drugiej ręki.
Skarga szkolna a roszczenie odszkodowawcze to różne procedury i cele. Wewnętrzne przyznanie, że komunikacja mogła być lepsza, nie oznacza automatycznie uznania odpowiedzialności za uraz. Z drugiej strony, rzeczowa rozmowa może pomóc na czas zabezpieczyć dowody i wsparcie praktyczne. Dlatego zachowuj porządek w korespondencji z obu ścieżek.
Jakie przepisy określają, kto jest odpowiedzialny
Przy wypadku w szkole lub placówce może równocześnie mieć zastosowanie kilka podstaw:
- art. 6:162 BW obowiązek należytej staranności szkoły lub placówki: czy działano tak, jak można oczekiwać od starannej organizacji, z uwzględnieniem wieku, aktywności i przewidywalnego ryzyka.
- art. 6:170 BW organizacja odpowiada za błędy swoich pracowników, np. nauczyciela, nauczyciela WF lub pedagoga, jeśli zadanie zwiększało ryzyko błędu i istniało zwierzchnictwo.
- art. 6:169 BW jeśli szkodę spowodowało inne dziecko, wiek decyduje, kogo wzywasz do odpowiedzialności. Młodsze niż czternaście: rodzice lub opiekun są odpowiedzialni (ust. 1), o ile zachowanie mogłoby być przypisane dziecku jako czyn niedozwolony, gdyby wiek nie stał temu na przeszkodzie. Samo dziecko nie odpowiada — art. 6:164 BW wyłącza przypisanie poniżej czternastu. Czternaście lub piętnaście: rodzice są odpowiedzialni, chyba że nie można im zarzucić, że nie zapobiegli zachowaniu (ust. 2). Uwaga: od czternastu lat dziecko również samo może odpowiadać na podstawie art. 6:162 BW; przy czternasto- lub piętnastolatku rodzic i dziecko mogą być pozywani równolegle. Szesnaście lub więcej: szczególna odpowiedzialność rodzicielska odpada i ocenia się wyłącznie dziecko.
- art. 6:174 BW wadliwe urządzenie zabawowe, niebezpieczne schody lub źle utrzymane boisko szkolne podpadają pod odpowiedzialność za budynek/obiekt; przy użytkowaniu komercyjnym przechodzi ona na użytkownika (art. 6:181 BW).
- art. 6:173 BW w odniesieniu do wadliwych rzeczy ruchomych, np. uszkodzonego sprzętu do WF-u.
- art. 6:107 BW koszty, które ponosisz jako rodzic za dziecko, a które samo dziecko mogłoby dochodzić, np. dojazdy na leczenie.
Teksty przepisów zostały sprawdzone na wetten.overheid.nl. To, który podmiot wezwiesz do odpowiedzialności, zależy od tego, kto był prawnie odpowiedzialny za aktywność; organ prowadzący szkołę, lokalizacja i zewnętrzny organizator to często różne osoby prawne.
Najczęstsze pytania o szkołę i opiekę
Czy szkoła odpowiada, jeśli moje dziecko doznało urazu w czasie lekcji?
Nie automatycznie. Trzeba zbadać, czy szkoła naruszyła istotny obowiązek należytej staranności i czy to spowodowało uraz. Ważne są aktywność, wiek, instrukcje i nadzór. Sam czas lekcji to za mało.
Co jeśli inne dziecko popchnęło moje dziecko?
Liczą się wiek drugiego dziecka, zachowanie i okoliczności zabawy. Czasem odpowiedzialni mogą być rodzice lub opiekun; czasem trzeba zbadać też nadzór. Nie ma ogólnej zasady, że zawsze płaci jedna ze stron.
Czy ubezpieczenie szkolne pokrywa całą szkodę osobową?
To zależy od polisy. Ubezpieczenie OC zwykle wymaga podstawy odpowiedzialności. Ubezpieczenie NNW może przewidywać inne, ograniczone świadczenie. Zapytaj, o którą polisę chodzi, i zleć ocenę warunków.
Czy mogę odzyskać utracone wynagrodzenie jako rodzic?
Nie automatycznie. Prawne traktowanie dodatkowej opieki i kosztów asysty różni się od pełnej utraty dochodu. Ustal konieczność, zadania i czas oraz zleć ocenę, które pozycje podlegają naprawieniu.
Czy mogę złożyć skargę i równocześnie żądać odszkodowania?
Tak, ale to różne ścieżki o własnych celach i zasadach. Skarga nie prowadzi automatycznie do odszkodowania i nie zabezpiecza samoczynnie terminów cywilnych. Zachowuj porządek w obu ścieżkach i oceniaj ich związek.
Jakie dokumenty mogę jako rodzic uzyskać?
Poproś na piśmie o formularz rejestracji incydentu, nazwiska i funkcje obecnych opiekunów, politykę nadzoru i bezpieczeństwa, dziennik konserwacji urządzenia oraz ewentualne oświadczenia. Wskaż, że te informacje są potrzebne do oceny przebiegu zdarzenia. Zachowaj swój wniosek i odpowiedź.
Moje dziecko doznało urazu podczas wycieczki szkolnej — kogo wezwać?
To zależy, kto realizował aktywność. Obok organu prowadzącego szkołę własną odpowiedzialność mogą mieć przewoźnik, park rozrywki lub zewnętrzny organizator. Zgłoś incydent w szkole i w zaangażowanej organizacji i poproś obie o swoją relację przebiegu zdarzenia.
Czy muszę czekać, aż dziecko skończy 18 lat?
Nie, a czekanie nie jest rozsądne. Rozróżnij jednak dwa roszczenia. Roszczenie Twojego dziecka przedawnia się dopiero pięć lat od dnia po jego osiemnastych urodzinach, jeśli było małoletnie, gdy stały się znane szkoda i osoba odpowiedzialna (art. 3:310 ust. 5 BW) — jest więc czas. Twoje własne roszczenie jako rodzica, np. o koszty dojazdów, własny udział i utracone dni pracy, nie ma tak przesuniętego startu i przedawnia się po pięciu latach od Twojej własnej wiedzy. Dlatego wezwij do odpowiedzialności już teraz. Ponadto dowody — raporty z incydentu, nagrania, świadkowie — znikają dużo wcześniej niż upływa termin przedawnienia. Pamiętaj też, że przy końcowym rozliczeniu na rzecz małoletniego wymagana jest dodatkowa staranność, a wypłata zwykle trafia na zablokowaną BEM-rekening do 18. roku życia.
Omów wypadek z Arslan & Arslan Advocaten
Arslan & Arslan Advocaten może z Tobą przeanalizować przebieg zdarzenia, możliwe podmioty odpowiedzialne i szkodę Twojego dziecka. Zabierz raport z incydentu, dokumentację medyczną i korespondencję ze szkołą lub placówką. Dzięki temu można celowo zbadać braki w informacjach i dobrać właściwe podejście.
Przeczytaj więcej o szkodach osobowych lub skontaktuj się w celu oceny.
Powiązane artykuły
- Uszkodzenie zębów w wyniku wypadku
- Przedawnienie i przerwanie biegu przedawnienia w szkodach osobowych
- Szkoda osobowa u małoletnich
- Wezwanie do odpowiedzialności przy szkodzie osobowej
- Odpowiedzialność: kiedy ktoś odpowiada
- Szkoda osobowa w przestrzeni publicznej
- Zadośćuczynienie: do czego masz prawo
Źródła i dalsze wyjaśnienia
- Arslan o szkodach osobowych u małoletnich
- Orzecznictwo dotyczące szkód osobowych
- De Letselschade Raad — wytyczne
O autorze
Mr. Onur Arslan — adwokat w Rotterdamie, w zawodzie od 2009 roku, założyciel kancelarii Arslan & Arslan Advocaten (27 adwokatów i 7 prawników w sześciu biurach w Holandii). W rejestrze dziedzin prawa Holenderskiej Izby Adwokackiej (NOvA) ma zarejestrowane prawo pracy oraz szkody osobowe; jest też ekspertem rejestru NIVRE (NIVRE-RE) w zakresie szkód osobowych. Odpowiada merytorycznie za treści z zakresu odszkodowań za szkody osobowe publikowane przez kancelarię — po polsku i niderlandzku.
Profil i rejestracje · Kontakt z kancelarią
