Zawodnicy walczą o piłkę; kontuzja podczas meczu piłkarskiego

Potrzebujesz szybkiej pomocy?

26 września, 2026

Wypadek sportowy i odpowiedzialność za uraz podczas sportu

Doznałeś/-aś urazu? To ważne, abyś to wiedział/-a.

Roszczenie o odszkodowanie za szkodę wynikającą z uszkodzenia ciała lub śmierci przedawnia się co do zasady po upływie pięciu lat od dnia, w którym stałeś/-aś się znany/-a zarówno ze szkodą, jak i z osobą odpowiedzialną (art. 3:310 ust. 5 BW).

  • Czy poszkodowany/-a był/-a małoletni/-a w dniu, w którym stały się znane zarówno szkoda, jak i odpowiedzialny? Wówczas te pięć lat zaczyna biec dopiero od dnia po osiemnastych urodzinach. Dotyczy to roszczenia samego dziecka; własne roszczenie rodzica oraz bezpośrednie roszczenie wobec ubezpieczyciela pojazdu mechanicznego (trzy lata) mają własny początek biegu.
  • Przechowuj wszystko: dokumentację medyczną, zdjęcia, formularz szkody i własne notatki. Dowody znikają zwykle wcześniej, niż upłynie termin przedawnienia.
  • Bezpłatnie ocenimy, czy masz sprawę i powiemy szczerze, jeśli jest inaczej.

Zadzwoń 070 450 0300Wyślij swoje dokumenty

Pierwsza rozmowa jest bezpłatna i poufna. Sześć oddziałów w Holandii. Mówimy też po turecku, polsku i angielsku.

Poważna kontuzja sportowa nie oznacza automatycznie, że ktoś inny musi naprawić Twoją szkodę. Między uczestnikami sportu lub gry zachowania ocenia się inaczej niż w zwykłym życiu codziennym. Jednocześnie udział nie jest przyzwoleniem na każde niebezpieczne zachowanie. Także trener, siłownia lub organizator mogą mieć własną odpowiedzialność za instrukcje, sprzęt i bezpieczeństwo.

Autor: Onur Arslan, adwokat w Arslan & Arslan Advocaten. Wpisany do rejestru dziedzin prawa Niderlandzkiej Izby Adwokackiej w zakresie prawa pracy i szkód osobowych. Ostatnia aktualizacja: 17 września 2026 r.

Dlatego przy roszczeniu o odszkodowanie po wypadku sportowym trzeba najpierw ustalić, kogo wzywasz do odpowiedzialności i co zarzuca się tej osobie lub organizacji. Przewinienie podczas meczu piłki nożnej wymaga innej oceny niż zepsuty sprzęt fitness. W tym artykule przeczytasz, jakie różnice są istotne, jakie dowody pomagają i jak składa się szkoda.

W skrócie

  • Między sportowcami obowiązuje podwyższony próg: zachowanie, które poza boiskiem byłoby bezprawne, w sytuacji gry nie musi takie być.
  • Przewinienie lub czerwona kartka to wskazówka, a nie dowód odpowiedzialności.
  • Wobec trenerów, instruktorów, siłowni i organizatorów ten podwyższony próg nie dotyczy ich obowiązku należytej staranności: ocenia się ich pod kątem bezpiecznego sprzętu, rzetelnej instrukcji i adekwatnego nadzoru. Jeśli trener w danej chwili sam uczestniczy w grze, to dla tego zachowania może obowiązywać sportowa miara oceny.
  • Wadliwy sprzęt podpada pod odrębne przepisy dotyczące rzeczy wadliwych; wówczas najczęściej to eksploatujący jest właściwą stroną do wezwania.
  • Tabliczka „udział na własne ryzyko” nie wyłącza odpowiedzialności automatycznie.

Dlaczego między sportowcami obowiązuje inna miara oceny

W wielu sportach uczestnicy muszą liczyć się z nieporadnymi, niespodziewanymi lub błędnie wykonanymi ruchami. Zderzenie może należeć do gry, nawet jeśli powoduje uraz. Ocena bezprawności uwzględnia tę sytuację sportowo‑zabawną. Dlatego nie każdy błąd, który poza boiskiem byłby nieostrożny, podczas gry rodzi odpowiedzialność.

Decydujące pozostają okoliczności. Jaki sport uprawiano, na jakim poziomie i co dokładnie się wydarzyło? Czy zachowanie było jeszcze związane z grą, czy stało poza nią? Czego uczestnicy mogli się od siebie rozsądnie spodziewać? Ocena prawna musi odpowiedzieć na te pytania, a nie patrzeć jedynie na ciężar urazu.

To nie znaczy, że poprzez udział zrzekasz się wszystkich praw. Zachowanie może przekroczyć granice tego, czego uczestnicy muszą się spodziewać. Wtedy ważne jest jak najdokładniejsze utrwalenie czynności i kontekstu, np. nagraniami wideo i oświadczeniami.

Czy przewinienie wystarczy do odpowiedzialności?

Naruszenie zasad gry może być istotne, ale nie prowadzi automatycznie do odpowiedzialności cywilnej. Sędzia może pokazać kartkę za zachowanie sportowo zabronione, podczas gdy ocena prawna wymaga szerszych okoliczności. Odwrotnie, brak kartki nie oznacza definitywnie, że nie doszło do niczego bezprawnego.

Zachowaj protokół meczu, ewentualne raporty i nagrania. Zanotuj, kiedy doszło do zachowania w stosunku do przebiegu gry. Czy piłka była w pobliżu, czy gra została już przerwana i jaki ruch wykonano? Takie fakty mogą pomóc w ocenie charakteru incydentu.

Decyzja dyscyplinarna może zawierać informacje pomocnicze, ale sąd cywilny ocenia odrębne pytanie prawne. Nie traktuj więc sankcji sportowej jako zastępstwa analizy odpowiedzialności i związku przyczynowego. Decyzja może być jednak użyteczną częścią akt.

Piłka nożna, hokej i inne sporty kontaktowe

W sportach kontaktowych zderzenia i kontakt fizyczny są w pewnym stopniu przewidywalne. To jeszcze nie przesądza, które zachowania w danym przypadku są akceptowalne. Poziom, sytuacja gry, prędkość i wykonanie — wszystko to może mieć znaczenie. Unikaj ogólnych reguł typu każda ostra wślizgowa jest podstawą odpowiedzialności lub przy piłce nożnej nigdy nie da się dochodzić roszczeń.

Ważne może być rozróżnienie, czy ktoś błędnie wykonał czynność gry, czy też poza sytuacją gry zranił innego. Również wtedy konieczna jest ocena faktyczna. Opis tylko przez jedną stronę może być niewystarczający, gdy druga strona rzeczowo kwestionuje przebieg.

Poproś świadków, aby zapisali, co sami widzieli, a nie jakie wnioski prawne wyciągają. Zachowaj oryginalne nagrania, najlepiej również momenty bezpośrednio przed i po incydencie. Krótki fragment może nie oddać kontekstu, który jest kluczowy dla oceny.

Odpowiedzialność trenera lub instruktora

Trener lub instruktor ma inną rolę niż współuczestnik. Można badać dobór ćwiczeń, stopniowanie, wyjaśnienia, nadzór i dopasowanie do poziomu uczestników. U początkujących lub dzieci mogą być potrzebne inne środki niż u doświadczonych sportowców.

Jeśli wcześniej było wiadomo, że masz określone ograniczenie, utrwal, jak to zgłoszono i jaka była reakcja. Instruktor nie może uwzględnić informacji, które rozsądnie były mu nieznane, ale musi też sam zadbać o odpowiednią uwagę dla przewidywalnych ryzyk. Ocena zależy od charakteru aktywności i ustaleń.

Uraz podczas ćwiczenia nie dowodzi automatycznie, że instrukcja była niewystarczająca. Roszczenie może jednak wchodzić w grę, gdy da się wykazać, że przyczyniło się nieodpowiednie zadanie, brak zabezpieczenia lub niewystarczająca opieka. Poproś o plan zajęć, instrukcje bezpieczeństwa i ewentualny rejestr incydentów.

Siłownia i wadliwy sprzęt fitness

Przy wypadku na siłowni w centrum może być stan urządzeń lub wyposażenia. Pomyśl o wadliwej części, niejasnej regulacji lub niebezpiecznym przejściu. To, kto odpowiada, może zależeć od eksploatacji, konserwacji i podstawy prawnej. Miary oceny między współuczestnikami nie można automatycznie stosować do eksploatującego.

Utrwal urządzenie, typ i ewentualne ustawienie. Zrób zdjęcia wady, jeśli to bezpieczne, i zanotuj, czy były ostrzeżenia. Poproś o zabezpieczenie danych o konserwacji i nagrań z kamer. Nie używaj ponownie możliwie wadliwego urządzenia, aby odtwarzać incydent.

Istotne może być także nieprawidłowe użycie. Czy instrukcja była jasna, czy otrzymałeś/-aś wyjaśnienia i czy urządzenie było używane zgodnie z przeznaczeniem? Powołanie się na błąd użytkownika musi być konkretnie uzasadnione. Z drugiej strony wada nie jest automatycznie udowodniona tylko dlatego, że ćwiczenie skończyło się źle.

Organizatorzy wydarzeń i aktywności rekreacyjnych

Przy wydarzeniu sportowym lub zorganizowanej aktywności organizator może odpowiadać za określone środki bezpieczeństwa. Jakie środki są rozsądne, zależy od przewidywalnego ryzyka, uczestników i możliwości ograniczenia niebezpieczeństwa. Pomyśl o wytyczeniu trasy, wygrodzeniach, instrukcjach i procedurach awaryjnych.

Uczestnik nie jest jednak całkowicie zwolniony z własnej odpowiedzialności. Może mieć znaczenie stosowanie się do jasnych instrukcji i uwzględnianie widocznych ryzyk. Mimo to organizator nie może zrzucić całej odpowiedzialności, wskazując na ogólne ryzyko sportu.

Zachowaj zgłoszenie, warunki i wcześniejszą komunikację. Te dokumenty mogą pokazać, jaka aktywność była oferowana, jakiego poziomu oczekiwano i jakie informacje o bezpieczeństwie przekazano. Zanotuj też okoliczności faktyczne w samym dniu. Plan na papierze nie zawsze odzwierciedla wykonanie.

Co oznacza udział na własne ryzyko

Tabliczka lub klauzula o udziale na własne ryzyko nie wyłącza odpowiedzialności automatycznie. Trzeba ocenić treść, zastosowanie i ważność prawną warunku. U konsumentów mogą mieć znaczenie reguły o ogólnych warunkach umownych. Istotny jest także charakter zarzucanego uchybienia.

Poproś o pełne warunki obowiązujące w momencie udziału. Pojedyncze zdanie na stronie internetowej może być niewystarczające, by ustalić, jakie ustalenia rzeczywiście zawarto. Zachowaj maile potwierdzające i zrzuty ekranu z istotnymi informacjami, jeśli je masz.

Nawet gdy ryzyko było znane, może nadal istnieć spór co do podjętych środków. Świadome uczestnictwo w ryzyku i zgoda na nienależytą instrukcję to nie to samo. Dlatego odrzuconą na podstawie klauzuli o własnym ryzyku sprawę warto poddać merytorycznej ocenie, zamiast uznać ją automatycznie za koniec roszczenia.

Przyczynienie się poszkodowanego i zmniejszenie odszkodowania

Jeśli zachowanie ofiary przyczyniło się do szkody, może wchodzić w grę zmniejszenie odszkodowania. Wymaga to oceny wkładów przyczynowych i dalszych okoliczności. Nie istnieje ogólny „sportowy procent”, który automatycznie stosuje się do każdego roszczenia.

Przykładowe pytania: czy zignorowano instrukcje, świadomie usunięto zabezpieczenie lub użyto nieodpowiedniego sprzętu? Te fakty trzeba ustalić. Sam fakt, że dobrowolnie uprawiałeś/-aś sport, nie stanowi pełnego uzasadnienia dla określonego procentu przyczynienia.

Ocena przyczynienia nie zastępuje pytania o odpowiedzialność. Najpierw trzeba zbadać, na jakiej podstawie inny odpowiada. Dopiero potem można rozważyć podział. U dzieci i w szczególnych relacjach mogą mieć znaczenie dodatkowe okoliczności.

Jakie szkody osobowe mogą być zrekompensowane

W razie odpowiedzialności roszczenie może obejmować koszty leczenia, dojazdów, pomocy, utratę dochodu i zadośćuczynienie. Uraz kolana, barku czy złamanie nadgarstka mogą mieć duże skutki dla pracy, nawet jeśli wypadek wydarzył się w czasie wolnym. Związek między urazem a szkodą trzeba wykazać.

Przechowuj rachunki za opiekę i faktury oraz rejestruj dodatkową pomoc. Dla utraty dochodu potrzebne są paski płacowe lub dane firmowe. To, że tymczasowo nie uprawiasz sportu, nie oznacza automatycznie, że nie możesz pracować; trzeba zbadać konkretne ograniczenia. Odwrotnie, określona kontuzja może szczególnie dotknąć dany zawód.

Zadośćuczynienie dotyczy bólu i obniżenia radości życia. Utrata sportu może być tu istotna, ale nie daje sama w sobie stałej kwoty za każdy opuszczony trening. Opisz znaczenie aktywności dla Ciebie i czas trwania ograniczeń. Osobista kalkulacja musi wykraczać poza samą diagnozę.

Własne ubezpieczenia jako dodatkowa ścieżka

Roszczenie z tytułu odpowiedzialności to niejedyna możliwa droga. Związek sportowy, klub lub pracodawca mogą mieć ubezpieczenie grupowe, a Ty możesz mieć własne ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków lub ochronę prawną. Zakres i terminy zgłoszenia wynikają z polisy.

Ubezpieczenie NNW często wypłaca według sum ubezpieczenia i kryteriów medycznych. To co innego niż zwrot całej rzeczywiście poniesionej szkody. Ubezpieczenie ochrony prawnej zapewnia na warunkach pomoc w sporze i nie jest tym samym rodzajem świadczenia. Upewnij się więc, o jakim ubezpieczeniu mowa.

Zgłoś incydent na czas i podawaj prawdziwe informacje. Przy wielu wypłatach sprawdź, jak się do siebie mają. Niektóre świadczenia mogą być traktowane inaczej niż zwroty kosztów. Nie zakładaj bez sprawdzenia pełnego potrącenia lub pełnego „sumowania” wszystkich kwot.

Dwa fikcyjne przykłady z różną oceną

Podczas amatorskiego meczu dwóch zawodników zderza się, próbując dosięgnąć piłki. Jeden z nich doznaje urazu kolana. Ocena prawna koncentruje się na konkretnej czynności gry i tym, czego zawodnicy mogli się od siebie spodziewać. Ciężar urazu kolana nie czyni zderzenia automatycznie bezprawnym.

W drugim fikcyjnym przykładzie odwiedzający siłownię doznaje obrażeń, gdy od urządzenia odrywa się część. Tu nacisk kładzie się na stan urządzenia, konserwację, użycie i odpowiedzialność eksploatującego lub innych zaangażowanych. To nie jest zwykłe zderzenie między uczestnikami.

Szkoda w obu przykładach może być duża, podczas gdy pytanie o odpowiedzialność rozstrzyga się odmiennie. Dlatego dobra ocena zaczyna się od roli wzywanej strony i faktów. Przykłady są fikcyjne i nie stanowią prognozy prawdziwej sprawy ani standardowego odszkodowania.

Praktyczny plan dowodowy po wypadku sportowym

Najpierw poddaj uraz ocenie medycznej i zgłoś incydent organizacji. Następnie poproś konkretnie o informacje pasujące do zdarzenia. Nie musisz zbierać każdego możliwego dokumentu, ale te, które mogą wyjaśnić sporne fakty.

  • Zanotuj datę, miejsce, aktywność i osoby zaangażowane.
  • Przechowuj oryginalne nagrania i dane świadków.
  • Poproś o protokół meczu, zajęć lub incydentu.
  • Przechowuj warunki, instrukcje i potwierdzenie zgłoszenia.
  • Utrwal sprzęt i ewentualne wady w sposób bezpieczny.
  • Zbierz informacje medyczne i zestawienie szkody.

W porę ustal, kogo należy wezwać i jakie obowiązują terminy. Zgłoszenie w klubie sportowym nie jest automatycznie skutecznym przerwaniem biegu przedawnienia wobec każdej potencjalnie odpowiedzialnej strony. Także postępowanie dyscyplinarne nie chroni samo z siebie Twoich roszczeń cywilnych.

Nagrania meczowe i decyzje dyscyplinarne

Przy wypadku sportowym nagrania wideo mogą pokazać więcej niż pojedyncze zdjęcie. Nawał, prędkość, pozycja innych uczestników i moment wykonania akcji mogą być istotne. Dlatego szybko poproś klub lub organizatora o zachowanie dostępnych nagrań. Zachowaj w miarę możliwości oryginalny plik, a nie tylko krótki, zmontowany fragment.

Kara dyscyplinarna lub decyzja sędziego mogą dostarczyć informacji, ale nie rozstrzygają samodzielnie o odpowiedzialności cywilnej. Cele i miary reguł sportowych i odszkodowania różnią się. Czerwona kartka nie jest więc automatycznie wystarczająca dla roszczenia, a jej brak nie wyklucza każdej odpowiedzialności.

Czytaj decyzję z uwagą na ustalone fakty. Czy przesłuchano świadków, obejrzano nagrania i jakie dokładnie zachowanie oceniono? Jeśli brak uzasadnienia, zapytaj, jakie dokumenty są dostępne. Streszczenie kolegi z drużyny nie zastąpi oryginalnej decyzji.

Również na siłowni rejestry mogą być ważne. Zachowaj swój plan treningowy, instrukcje i zgłoszenia o wadliwym sprzęcie. Zapytaj, czy odnotowano konserwację lub wcześniejsze skargi. Celem jest zbadanie, jaką odpowiedzialność miał eksploatujący lub instruktor, bez automatycznego stosowania miary oceny między współuczestnikami do nich.

Co decyzja dyscyplinarna dowodzi, a czego nie

W skrócie: czerwona kartka, zawieszenie lub orzeczenie dyscyplinarne to materiał dowodowy o faktach, a nie wyrok o odpowiedzialności cywilnej. Przepisy sportowe i prawo odpowiedzialności mają różne cele i miary. Wykorzystuj taką decyzję do tego, co faktycznie ustalono — jakie zachowanie, jacy świadkowie, jakie nagrania — a nie jako konkluzję. Odwrotnie, brak kartki lub kary również nie wyłącza odpowiedzialności.

Na koniec omów oddzielnie finansowe skutki utraconego sportu. Utrata hobby może mieć znaczenie dla osobistego wpływu, podczas gdy utracone dochody przy sporcie płatnym wymagają odrębnego uzasadnienia. Abonament czasowo niewykorzystywany to jeszcze inna pozycja. Dla każdego elementu wskaż jasno, jaka strata faktycznie powstała, jaka była możliwa rozsądna redukcja i czy otrzymano już zwrot lub odszkodowanie.

To rozróżnienie pomaga utrzymać roszczenie weryfikowalnym. Zapobiega też temu, by badanie utknęło wyłącznie na przewinieniu, a skutki dla pracy, leczenia i życia codziennego były niewystarczająco opracowane.

Miara prawna przy wypadku sportowym

W sporcie i grze obowiązują zwykłe reguły odpowiedzialności, ale z własną treścią:

  • art. 6:162 BW stanowi podstawę, ale z własną treścią. Hoge Raad (Sąd Najwyższy Holandii) orzekł w wyroku o „nadepnięciu po akcji” (HR 28 czerwca 1991 r., ECLI:NL:HR:1991:ZC0300), że pytanie, czy zachowanie jest bezprawne, rzadziej otrzymuje odpowiedź twierdzącą, gdy ma miejsce w ramach uprawiania sportu: uczestnicy muszą się do pewnego stopnia spodziewać niebezpiecznych zachowań, do których gra prowokuje. W tym samym orzeczeniu wskazano, że samo naruszenie zasad gry nie wystarcza. Ten podwyższony próg działa ponadto jeszcze krótko po zakończeniu gry (HR 28 marca 2003 r., ECLI:NL:HR:2003:AF2679).
  • art. 6:170 BW klub, siłownia lub organizator mogą odpowiadać za błędy swoich trenerów i pracowników, ale tylko przy spełnieniu dwóch warunków: musi istnieć podporządkowanie — organizacja musi mieć władztwo nad zachowaniami — oraz związek funkcjonalny: ryzyko błędu musi być zwiększone przez zlecenie. Przy trenerze‑wolontariuszu lub instruktorze wynajętym jako samozatrudniony takie podporządkowanie nie jest oczywiste; wtedy częściej wchodzi w grę własne naruszenie obowiązku staranności klubu (art. 6:162 BW) lub odpowiedzialność za niepodporządkowanego wykonawcę (art. 6:171 BW). Nie każdy błąd każdego trenera automatycznie obciąża klub.
  • art. 6:173 BW przy wadliwym urządzeniu fitness, przyrządzie lub niebezpiecznym materiale; poprzez art. 6:181 BW ta odpowiedzialność spoczywa na przedsiębiorstwie, które używa rzeczy zawodowo.
  • art. 6:174 BW w przypadku wadliwej infrastruktury, jak uszkodzona podłoga, trybuna czy szatnia.
  • art. 6:101 BW przyczynienie się poszkodowanego, np. przy zignorowaniu wyraźnej instrukcji bezpieczeństwa; korekta z uwagi na zasady słuszności może tę redukcję ograniczyć.
  • art. 6:106 BW zadośćuczynienie za krzywdę przy uszkodzeniu ciała.

Artykuły zweryfikowano na wetten.overheid.nl. Rozstrzygające jest rozróżnienie między współuczestnikiem a eksploatującym: podwyższony próg dotyczy relacji między uczestnikami, nie zaś tych, którzy organizują lub nadzorują aktywność.

Najczęściej zadawane pytania o wypadki sportowe

Czy mogę pociągnąć współzawodnika do odpowiedzialności za moją kontuzję?

Czasem tak, ale nie każdy błąd sportowy jest bezprawny. Istotne są zachowanie, kontekst gry i oczekiwania uczestników. Niech fakty zostaną ocenione na podstawie oświadczeń i ewentualnych nagrań.

Czy czerwona kartka to wystarczający dowód?

Kartka może być istotną informacją, ale nie dowodzi automatycznie odpowiedzialności cywilnej. Ocena prawna uwzględnia więcej okoliczności niż samo naruszenie zasad gry. Trzeba też ustalić związek z Twoim urazem.

Czy siłownia może powołać się na własne ryzyko?

Taki zarzut trzeba ocenić merytorycznie. Ogólne zdanie nie wyłącza z automatu każdej odpowiedzialności. Znaczenie mogą mieć warunki, relacja z uczestnikiem i charakter uchybienia.

Kto płaci, jeśli sprzęt fitness się zepsuje?

To zależy od wady, konserwacji, użycia i zaangażowanych stron. Rola może przypadać eksploatującemu, ale czasem trzeba spojrzeć także na dostawcę lub producenta. Zachowaj typ urządzenia, zdjęcia i dane o incydencie.

Czy mogę dochodzić utraconych dochodów po wypadku podczas hobby?

Tak, jeśli ktoś inny odpowiada i to uraz spowodował niezdolność do pracy. To, że wypadek zdarzył się poza pracą, nie wyklucza szkody dochodowej. Ograniczenia i skutki finansowe trzeba jednak konkretnie wykazać.

Co jeśli sam/-a nie zastosowałem/-am się do instrukcji?

Może to mieć wpływ na odpowiedzialność lub podział szkody. Nie ma stałego procentu obniżenia. Jasność instrukcji, Twoje zachowanie i związek z wypadkiem ocenia się łącznie.

Czy muszę najpierw odczekać procedurę w związku sportowym?

Niekoniecznie. Postępowanie dyscyplinarne i roszczenie cywilne mają różne cele. Możesz gromadzić dowody i zasięgnąć porady prawnej równolegle. Pilnuj osobno terminów cywilnych i ubezpieczeniowych.

Czy sportowa miara oceny dotyczy także mojej siłowni?

Dla obowiązku staranności — nie. Siłownia, klub czy instruktor są oceniani według zwykłej normy należytej staranności: bezpieczny sprzęt, rzetelna instrukcja, odpowiedni nadzór i konserwacja. Ten próg jest niższy niż między współuczestnikami. Jedna niuans: jeśli trener lub instruktor w danej chwili sam bierze udział w grze — gra w gierce treningowej, broni w sparingu — to dla tego zachowania może obowiązywać sportowa miara, bo działa jako współuczestnik. Decydujące jest, w jakim charakterze ktoś działał w chwili wypadku, a nie jego funkcja „na papierze”.

Co utrwalić bezpośrednio po wypadku sportowym?

Zanotuj datę, godzinę, miejsce, sytuację gry oraz nazwiska sędziego, trenera i świadków. Poproś o formularz rejestracji wypadku w klubie lub siłowni. Zrób zdjęcia sprzętu lub podłogi, zanim zostaną uprzątnięte lub naprawione, i zapytaj, czy istnieją nagrania z meczu.

Ocena Twojego wypadku sportowego

Arslan & Arslan Advocaten może razem z Tobą zbadać, która strona może odpowiadać i jakie dowody są potrzebne. Zabierz informacje o aktywności, instrukcjach, nagraniach i Twoim urazie. Omówimy także możliwości własnych ubezpieczeń i ustalenia kosztów dalszej pomocy.

Więcej wyjaśnień znajdziesz przy szkodach osobowych (letselschade). Możesz też przedstawić swoją sytuację przez naszą stronę kontaktową.

Powiązane artykuły

Źródła i dalsze wyjaśnienia


O autorze

Mr. Onur Arslan — adwokat w Rotterdamie, w zawodzie od 2009 roku, założyciel kancelarii Arslan & Arslan Advocaten (27 adwokatów i 7 prawników w sześciu biurach w Holandii). W rejestrze dziedzin prawa Holenderskiej Izby Adwokackiej (NOvA) ma zarejestrowane prawo pracy oraz szkody osobowe; jest też ekspertem rejestru NIVRE (NIVRE-RE) w zakresie szkód osobowych. Odpowiada merytorycznie za treści z zakresu odszkodowań za szkody osobowe publikowane przez kancelarię — po polsku i niderlandzku.

Profil i rejestracje · Kontakt z kancelarią


Udostępnij tę wiadomość

Facebook
Twitter
LinkedIn

Potrzebujesz szybkiej pomocy?

Omów swoją sytuację prawną

Napisz do nas na prawnik@arslan.nl. Po zapoznaniu się z podstawowymi informacjami wyjaśnimy, jakie kroki możesz rozważyć i jakie dokumenty mogą być potrzebne.
Arslan Advocaten - Kancelaria prawna specjalizująca się w odszkodowaniach za uszczerbek na zdrowiu